Jonny Hill — 30 Tonnen Kerosin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "30 Tonnen Kerosin" van Jonny Hill.
Songteksten
Den ganzen langen Tag war Nebel, denn der Herbst fing gerade an.
Freie Sich kaum 50 Meter, ich kam einfach nicht voran.
Die Bäume sahen aus wie Riesen, 1000 Arme griffbereit
Vor mir war die Welt zu Ende — Da sah ich sie im weißen Kleid
Mitten in dem Lichterkegel, der in den Nebel Löcher frisst,
stand ein blondes junges Mädchen,
dort wo die Welt zu Ende ist
30 Tonnen Kerosin
knapp zwei Stunden vor Berlin
Druckluft blockiert fast meine Räder, mit einem Krampf im rechten Bein
gleich berührt sie meinen Kühler, ein Bremsweg, der kann endlos sein.
Da half kein beten und kein fluchen, endlich blieb der Wagen stehn
Sie öffnete die Seitentür und ich wollt an die Decke geh’n
«Lass mich dich ein Stück begleiten» stieß sie atemlos heraus,
frech gefragt ist halb gewonnen, und schon saß sie im Fahrerhaus.
30 Tonnen Kerosin
fast zwei Stunden bis Berlin
kräftig dröhnten die Zylinder, im kleinen Gang, mehr ging da nicht.
Laufen wäre heute schneller, immer schlechter war die Sicht.
«Diese Nacht vergisst du niemals, weil das Schicksal heute lenkt
Manchmal gibt es so Momente, wo ein and’rer für dich denkt.»
Ja ich hörte ihre Worte, sie redete ja pausenlos.
Ich dachte «Diese kleine Nervensäge, wie werde ich die wieder los?»
30 Tonnen Kerosin
noch ne Stunde vor Berlin
Und hatte sie mal Sendepause, griff sie nach dem Funkgerät.
Können mich da viele hören? Zeig mir mal wie das so geht.
Dann drehte sie an allen Knöpfen, machte damit richtig Krach,
das hatte auch sein gutes, denn ich blieb dabei hellwach
Dann auf einmal, ohne Warnung, öffnete sie die Seitentür,
jetzt sofort musst du hier halten, ich muss mal raus, ganz schnell und hier
30 Tonnen Kerosin
eine halbe Stunde vor Berlin
Langsam wurde ich jetzt sauer. Verdammt, hat das nicht etwas Zeit?
Wir haben es doch gleich geschafft. Ich kann nicht halten, tut mir leid.
Doch sie, sie wollte garnicht hören. Durch ihre Tür Pfiff schon der Wind,
So stieg ich halt aufs Bremspedal und hab verflucht das Unglückskind.
Und dann sah ich vor mir die Schienen und auch die Lichter konn’t ich sehn
Ein InterCity rast vorrüber, obwohl die Schranken offen stehn.
30 Tonnen Kerosin
zehn Minuten vor Berlin
Der kalte Schweiß rann mir herunter, der Luftzug traf mich wie ein Schlag.
Fast hätt#s ein Feuerwerk gegeben an diesem grauen Nebeltag.
Zwischen wirklichkeit und Träumen, im Kreisverkehr der Phantasie,
Minuten schluckten die Sekunden, und meine Augen suchten sie.
Ja irgendwann fuhr ich dann weiter, ihr leerer Sitz zum greifen nah,
ich stellete ihr so viele Fragen, denn irgendwie war sie noch da.
30 Tonnen Kerosin
Bring' ich glücklich nach Berlin
Songtekstvertaling
De hele lange dag was mist, want de herfst begon pas.
Bevrijd zichzelf amper 50 meter, Ik ging gewoon niet vooruit.
De bomen leken op reuzen, 1000 armen bij de hand
Voor mij was de wereld voorbij Ik zag haar in een witte jurk
In het midden van de kegel van licht etende gaten in de mist,
stond een blond jong meisje,
waar de wereld eindigt
30 Ton Kerosine
bijna twee uur voor Berlijn
Samengeperste lucht blokkeert bijna mijn wielen, met een kramp in mijn rechterbeen
direct raakt het mijn radiator, een remafstand die eindeloos kan zijn.
Er werd niet gebeden en niet gevloekt, uiteindelijk stopte de auto
Ze opende de zijdeur en ik wilde naar het plafond.
"Laat me je een beetje vergezellen",
cheekily vroeg half gewonnen, en ze zat al in de taxi.
30 Ton Kerosine
Bijna twee uur naar Berlijn
de cilinders brulden hevig, in de kleine gang, meer was niet mogelijk.
Rennen zou vandaag sneller zijn, het zicht was altijd slechter.
"Je zult deze nacht nooit vergeten, want het lot leidt vandaag
Soms zijn er momenten dat iemand voor je denkt.»
Ja, ik hoorde haar woorden, ze praatte onophoudelijk.
Ik dacht, " deze kleine lastpost, hoe kom ik er vanaf?»
30 Ton Kerosine
nog een uur voor Berlijn.
En toen ze een pauze had, pakte ze de radio.
Kunnen velen me horen? Laat me zien hoe het werkt.
Toen zette ze alle knoppen aan, maakte een echt geluid,
dat had ook zijn goede, want ik bleef klaarwakker
En ineens, zonder waarschuwing, opende ze de zijdeur.,
op dit moment moet je hier stoppen, Ik moet hier weg, heel snel en hier
30 Ton Kerosine
een half uur voor Berlijn.
Langzaam werd ik boos. Verdomme, heeft dat geen tijd?
We deden het meteen. Ik kan niet wachten, het spijt me.
Maar ze wilde het niet horen. De Wind floot door haar deur.,
Dus ik stapte op het rempedaal en vervloekte het ongelukkige kind.
En toen zag ik voor me de rails en ook de lichten die ik niet kon zien
Een InterCity trein rijdt voorbij, hoewel de barrières open zijn.
30 Ton Kerosine
tien minuten voor Berlijn
Het koude zweet liep over me heen, de tocht raakte me als een klap.
# S gaf bijna een vuurwerkshow op deze grijze Mist dag.
Tussen realiteit en dromen, in de rotonde van fantasie,
Minuten verslonden de seconden, en mijn ogen zochten naar jou.
Ja, op een gegeven moment ging ik door, haar lege stoel dicht bij mijn greep.,
Ik stelde haar zoveel vragen, omdat ze er nog steeds was.
30 Ton Kerosine
Ik breng happy naar Berlijn