John Williamson — Wrinkles songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wrinkles" van John Williamson.
Songteksten
Well old Bob hasn’t got much but he values his boots
He values the time he spends growin' flowers
He still loves his babies that grew to be men
He recalls all the days 'n' nights and the hours
When he and his woman worked on the land
In the heat and the dry, in the cold and the wet
He still picks her a rose and his old heart still races
She’s still the most beautiful girl that he’s met
And you ask is he happy… and you ask is he happy???
He’s got wrinkles from smiling, he feels lucky and free
And he knows what it means to live here in the sunshine
He’s got wrinkles…
He walks with Amelia down to the store
With a little cane basket for the bread and the daily Sun
Still hand in hand like babes in the meadows
And young faces turn
Love is so beautiful, it can be so deep
And a man is a king when he has his own princess
Bob wears no crown, no long flowing robe
But there in his mind he still rides on his black stallion
Then a cold winter came, and Bob was alone
His beautiful princess had flown with the angels
He faded so quickly, the man became old
And the wandering dew soon covered the roses
First just a cane, then a strong stick for walking
Then just a chair with a grey old man dying
All that he lived for was always beside him
So Bob left in peace, to join his lady
And you ask is he happy… and you ask is he happy???
He had wrinkles from smiling
He felt lucky and free
And he knew what it meant to live here in the sunshine
He had wrinkles…
Songtekstvertaling
Bob heeft niet veel, maar hij waardeert z ' n laarzen.
Hij waardeert de tijd die hij besteedt aan het verbouwen van bloemen
Hij houdt nog steeds van zijn baby ' s die volwassen werden.
Hij herinnert zich alle dagen ' n ' nachten en de uren
Toen hij en zijn vrouw op het land werkten
In de hitte en de droge, in de koude en de natte
Hij kiest nog steeds een roos voor haar en zijn oude hart slaat nog steeds op hol
Ze is nog steeds het mooiste meisje dat hij kent.
En je vraagt of hij gelukkig is... en je vraagt of hij gelukkig is???
Hij heeft rimpels van glimlachen, hij voelt zich gelukkig en vrij
En hij weet wat het betekent om hier in de zon te leven.
Hij heeft rimpels.…
Hij loopt met Amelia naar de winkel.
Met een mandje voor het brood en de Dagelijkse Zon
Nog steeds hand in hand als babes in the meadows
En jonge gezichten draaien
Liefde is zo mooi, het kan zo diep zijn
En een man is een koning als hij zijn eigen prinses heeft
Bob draagt geen Kroon, geen lang stromend gewaad.
Maar daar in zijn hoofd rijdt hij nog steeds op zijn zwarte hengst.
Toen kwam er een koude winter, en Bob was alleen.
Zijn mooie prinses was met de engelen gevlogen.
Hij vervaagde zo snel, dat de man oud werd.
En de wandelende dauw bedekte al snel de rozen.
Eerst een stok, dan een stok om te lopen.
Dan gewoon een stoel met een grijze oude man die sterft.
Alles waar hij voor leefde was altijd naast hem.
Dus Bob vertrok in vrede, om zich bij zijn vrouw aan te sluiten
En je vraagt of hij gelukkig is... en je vraagt of hij gelukkig is???
Hij had rimpels van het lachen.
Hij voelde zich gelukkig en vrij.
En hij wist wat het betekende om hier in de zon te leven.
Hij had rimpels.…