John Wesley Harding — Backing Out songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Backing Out" van John Wesley Harding.
Songteksten
Been living in the city too long now
Even my lungs have started to groan
Everybody is singing their own song
Sometimes I wanna sing alone
Never been a primadonna
Never seem to wanna be the one to complain
Enough’s too much and now I’m gonna
Stop the madness soon before it drives me insane
So, take me where the sun won’t shine on me Take me where my conscience won’t go Take me where the sun won’t shine on me Don’t tell me I’m backing out cos I don’t wanna know
Everyone around this town is so angry
Blaring horns, swearing, shaking fists
If everybody in the world was a hit man
We’d wipe each other off each other’s hit lists
Who wants to stand and be counted
All anger ever amounted to was lines on your face
I don’t want to be the one to start the shouting
I’m part of this society and I know my place
Everything around this town is so boring
Nothing changes, nothing doesn’t stay the same
Ten years ago when we had high ideals
We couldn’t wait to play the protest game
But now we have our thing together
Brand new leather, three bank accounts
Who cares about the starving millions
We’re just happy that our cheques don’t bounce
Songtekstvertaling
Ik woon al te lang in de stad.
Zelfs mijn longen beginnen te kreunen.
Iedereen zingt zijn eigen lied
Soms wil ik alleen zingen.
Nooit een primadonna geweest
Ik wil nooit degene zijn die klaagt.
Genoeg is te veel en nu ga ik
Stop de waanzin snel voordat ik er gek van Word.
Dus, breng me waar de zon niet schijnt Breng me waar mijn geweten me niet zal brengen waar de zon niet op me zal schijnen vertel me niet dat ik me terugtrek want Ik wil het niet weten
Iedereen in deze stad is zo boos.
Blaffende hoorns, vloekende, schuddende Vuisten
Als iedereen in de wereld een huurmoordenaar was
We zouden elkaar van elkaars hitlijsten vegen.
Wie wil er staan en geteld worden?
Alle woede die ooit opkwam, waren lijnen op je gezicht.
Ik wil niet degene zijn die begint te schreeuwen.
Ik maak deel uit van deze samenleving en ik ken mijn plaats.
Alles in deze stad is zo saai.
Niets verandert, niets blijft niet hetzelfde.
Tien jaar geleden, toen we hoge idealen hadden.
We konden niet wachten om het protestspel te spelen.
Maar nu hebben we ons ding samen.
Gloednieuw leer, drie bankrekeningen.
Wie geeft er om de hongerige miljoenen?
We zijn gewoon blij dat onze cheques niet stuiteren