John Wayne — An American Boy Grows Up songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "An American Boy Grows Up" van John Wayne.
Songteksten
Our son was born so long ago,
Yet it seems like yesterday
That I stood in awe before his crib
And heard that doctor say,
«You've quite a boy there, Mister Jones.»
For in his being there
I saw the miracle of God.
Later, in his high chair,
In a manner I deplore,
I saw that «miracle of God»
Throw his oatmeal on the floor.
Well, I fixed him something different,
For I felt he must be fed,
But when I turned around again,
That bowl was on his head!
A few more years rolled along
And he didn’t spill things anymore.
But his granddad sent a big bass drum,
And once more I deplored
The fact that my miracle of God
Had a lusty taste for noise.
When he’d boom! boom! boom!
On that big bass drum,
I questioned, «Boys must be boys?»
I asked his whereabouts one day.
His mom said, «He's got a paper route.
Said he’d help to earn his way
As he became an Eagle Scout.»
When they pinned that medal on him,
Tears welled in my eyes,
And then I gripped his mother’s hand…
Our boy had earned his prize.
I won’t forget that September day
When he entered senior high.
He had an air of great excitement,
But he left home with a sigh.
He came back that afternoon
And gave us some puzzled looks.
«Wow!» he said, «This school is tough--
Look at all these books!»
«The choice is yours,» his mother said;
«You can pick the easy way.
What you put into life
You’ll get out of it.
Each man pays his price one day.»
He looked up… and then he smiled,
And I saw he’d lost his gloom.
He said, «I'd better look at these,»
And he headed for his room.
My son came home late one day.
He seemed all worn out.
I asked a little sharply
What this was all about.
He spoke proudly and threw his shoulders back,
And in his eyes I caught a gleam.
«I wanted to surprise you, Dad:
I’m on the football team!»
They won most of their games… lost a few…
It was a thrill to watch him play.
And when they didn’t win, we knew
He’d met the challenge anyway.
He didn’t know it at the time,
But it was a stepping-stone…
Solid footing for the climb
To face life on his own.
How those three years flew past!
When graduation came,
We saw our boy grown up at last.
Our lives will never be the same.
I guess we’ve known all along
What his goal would be…
From that time three years ago
When he chose responsibility.
He stood in the doorway yesterday,
Put out a strong right hand.
I held back tears at the uniform
He wore to protect his land.
I shook his hand. His mother cried,
«Son, why couldn’t you wait?»
Embracing her, he softly said,
«Mom, if we all did, it would be too late.
«I promise I’ll go back to school
When I’ve met my obligation
To you--my friends-my girl--my school--
And most of all, this nation.
I’ll do all I can out there,
For I know you’ll both be trying
To make everyone you know aware
We’ve gotta keep Old Glory flying.»
And then his mother straightened up.
With a smile to hide a tear,
She said, «We're both so proud of you!
We’ll feel lost without you here.
Someday, you’ll know what this moment means,
When your boy shakes your hand…
And you watch him as he walks away…
The day he becomes a man.»
Songtekstvertaling
Onze zoon is zo lang geleden geboren.,
Maar het lijkt wel gisteren.
Dat ik vol ontzag stond voor zijn wieg
En hoorde die dokter zeggen,
"U hebt een aardige jongen daar, Meneer Jones.»
Want in zijn aanwezigheid
Ik zag het wonder van God.
Later, in zijn hoge stoel,
Op een manier die ik betreur,
Ik zag dat " wonder van God»
Gooi zijn havermout op de grond.
Ik heb iets anders voor hem gemaakt.,
Want ik voelde dat hij gevoed moest worden.,
Maar toen ik me omdraaide,
Die kom zat op zijn hoofd.
Nog een paar jaar.
En hij morste geen dingen meer.
Maar zijn opa stuurde een grote bas drum,
En nogmaals betreurde ik
Het feit dat mijn wonder van God
Had een lustige smaak voor lawaai.
Toen hij boem deed. boem! boem!
Op die grote bas drum,
Ik vroeg me af, "jongens moeten jongens zijn?»
Ik vroeg waar hij was.
Zijn moeder zei: "hij heeft een krantenwijk.
Hij zei dat hij zou helpen om zijn weg te verdienen.
Toen hij padvinder werd.»
Toen ze hem die Medaille gaven.,
Tranen in mijn ogen,
En toen greep ik de hand van zijn moeder.…
Onze jongen had zijn prijs verdiend.
Ik zal die September dag niet vergeten.
Toen hij senior high werd.
Hij had een lucht van grote opwinding.,
Maar hij vertrok met een zucht.
Hij kwam die middag terug.
En gaf ons wat verbijsterende blikken.
"Wow!"hij zei," deze school is zwaar--
Moet je al die boeken zien.»
"De keuze is aan jou," zei zijn moeder.;
"Je kunt de makkelijke manier kiezen.
Wat je in het leven hebt gebracht
Je komt er wel uit.
Elke man betaalt zijn prijs op een dag.»
Hij keek op... en toen glimlachte hij.,
En ik zag dat hij zijn somberheid kwijt was.
Hij zei:,»
En hij ging naar zijn kamer.
Mijn zoon kwam laat thuis op een dag.
Hij leek uitgeput.
Ik vroeg een beetje scherp
Waar dit allemaal over ging.
Hij sprak trots en wierp zijn schouders terug.,
En in zijn ogen zag ik een glimp.
"Ik wilde je verrassen, pap:
Ik zit in het footballteam.»
Ze wonnen de meeste van hun wedstrijden ... verloren er een paar.…
Het was spannend om hem te zien spelen.
En toen ze niet wonnen, wisten we
Hij had de uitdaging toch al aangenomen.
Hij wist het toen niet.,
Maar het was een opstapje.…
Stevige voet voor de klim
Om het leven zelf onder ogen te zien.
Hoe die drie jaren voorbij vlogen!
Toen de diploma uitreiking kwam,
We zagen onze jongen eindelijk volwassen worden.
Ons leven zal nooit meer hetzelfde zijn.
Ik denk dat we het al die tijd al wisten.
Wat zijn doel zou zijn…
Drie jaar geleden.
Toen hij voor verantwoordelijkheid koos.
Hij stond gisteren in de deuropening.,
Steek een sterke rechterhand uit.
Ik hield tranen achter bij het uniform.
Hij droeg het om zijn land te beschermen.
Ik schudde zijn hand. Zijn moeder huilde.,
"Zoon, waarom kon je niet wachten?»
Omarmt haar, zei hij zachtjes,
"Mam, als we dat allemaal deden, zou het te laat zijn.
"Ik beloof dat ik terug naar school ga
Als ik aan mijn verplichting voldaan heb
Voor jou, mijn vrienden, mijn meisje,mijn school.--
En vooral deze natie.
Ik zal doen wat ik kan.,
Want ik weet dat jullie het allebei proberen.
Om iedereen die je kent bewust te maken
We moeten Old Glory laten vliegen.»
En toen werd zijn moeder weer beter.
Met een glimlach om een traan te verbergen,
Ze zei: "We zijn allebei zo trots op je!
We zullen ons verloren voelen zonder jou hier.
Ooit zul je weten wat dit moment betekent.,
Als je jongen je hand schudt…
En je kijkt naar hem terwijl hij wegloopt.…
De dag dat hij een man wordt.»