John Denver — Old Folks songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Old Folks" van John Denver.
Songteksten
The old folks don’t talk much
They talk so slowly when they do They are rich they are poor
Their illusions are gone
They share one heart for two
Their homes all smell of time
Of old photographs
and an old fashioned song
Though you may live in town
You live so far away
when you’ve lived too long
Have they laughed too much
Do their dry voices crack
talking of things gone by have they cried too much
A tear or two still always seems
To cloud the eye
They tremble as they watch the old silver clock
When day is through
tick tock oh so slow
It says yes it says no It says I wait for you
The old folks dream no more
Their books have gone to sleep
the piano’s out of tune
the little cat is dead
and no more do they sing on a Sunday afternoon
The old folks move no more
Their world become too small
their bodies feel like lead
they might look out a window
or else sit it a chair
or else they stay in bed
and if they still go out
arm in arm, arm in arm
in the morning chill
its to have a good cry
to say their last goodbye
to one who’s older still
and then they go home
to the old silver clock
when day is through
tick tocks oh so slow
it says yes it says no it says I wait for you
the old folks never die
they just put down their heads
and go to sleep one day
they will hold each others hands
like children in the dark
but one will get lost anyway
and the other will remain
just sitting in a room
which makes no sound
it doesn’t matter now
the song has died away
and echoes all around
you’ll see them as they walk
through the sun filled parks
where children run and play
it hurst too much to smile
it hurts so much
but life goes on for still another day
as they try to escape the old silver clock
when day is through
tick tocks oh so slow
it says yes it says no it says I wait for you
the old old silver clock
thats hanging on the wall
that waits for us all
Songtekstvertaling
De ouderen praten niet veel.
Ze praten zo langzaam als ze dat doen ze zijn rijk ze zijn arm
Hun illusies zijn weg.
Ze delen één hart voor twee.
Hun huizen stinken naar tijd.
Van oude foto ' s
en een ouderwets lied
Hoewel je misschien in de stad woont
Je woont zo ver weg.
als je te lang geleefd hebt
Hebben ze te veel gelachen?
Kraken hun droge stemmen
praten over dingen die voorbij zijn gegaan hebben ze te veel gehuild
Een traan of twee lijkt er altijd op.
Om het oog te vertroebelen
Ze beven terwijl ze naar de oude zilveren klok kijken.
Als de dag voorbij is
tik tak oh zo langzaam
Het zegt ja het zegt nee het zegt dat ik op je wacht
De ouderen dromen niet meer
Hun boeken zijn gaan slapen.
de piano is vals.
de kleine kat is dood.
en ze zingen niet meer op zondagmiddag.
De oude mensen bewegen niet meer.
Hun wereld wordt te klein
hun lichamen voelen als lood.
ze kunnen uit een raam kijken.
of ga zitten.
anders blijven ze in bed.
en als ze nog steeds uitgaan
arm in arm, arm in arm
in the morning chill
het is om een goede huil
om hun laatste afscheid te nemen.
op iemand die nog ouder is.
en dan gaan ze naar huis.
naar de oude zilveren klok
als de dag voorbij is
tik tak zo langzaam
het zegt ja het zegt nee het zegt dat ik op je wacht
de ouderen gaan nooit dood.
ze legden gewoon hun hoofd neer.
en op een dag gaan slapen
ze zullen elkaars handen vasthouden.
als kinderen in het donker
maar men zal toch verdwalen.
en de andere zal blijven
gewoon in een kamer zitten
wat geen geluid maakt
het maakt nu niet meer uit.
het lied is verdwenen
en echo ' s overal
je zult ze zien als ze lopen.
door de zon gevulde parken
waar kinderen rennen en spelen
het doet te veel pijn om te lachen.
het doet zo ' n pijn.
maar het leven gaat nog een dag door.
terwijl ze proberen te ontsnappen aan de oude zilveren klok
als de dag voorbij is
tik tak zo langzaam
het zegt ja het zegt nee het zegt dat ik op je wacht
de oude zilveren klok
dat hangt aan de muur
dat op ons allen wacht