John Craigie — Rachel songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rachel" van John Craigie.
Songteksten
My name is Rachel, I was born here on the coldest day of May
And I work here in this brothel, I do not feel ashamed
You can tell me the men are faithless, you can tell me the men are sin
But I’ve cured the devils, I’ve held the innocent
There was a painter, he used to come here, at least when he could afford
Which wasn’t often, but when he did, it was me he would implore
They told me he was crazy, but I did not seem to hear
Until one night when he gave me a bloody piece of his ear
Oh Vincent, who has hurt you so, oh Vincent, how was I to know
In the long run, history will make it clear
But all my screams will fill your dreams, some of passion some of fear
There was another painter, name of Gauguin, more famous I suppose
They were friends, maybe lovers, oh with painters you never know
They were screaming, and they were fighting, Gauguin drew his blade
And he slashed at poor Vincent and they never spoke again
Chorus: (how were we to know)
All your sadness, it will vanish, whenever you choose to leave
When you bury yourself in your painting, beneath the crows, amongst the wheat
And I will lie here and I will wonder about the gift you gave
Was it your sickness, was it your madness or just a way to share your pain
Chorus: (how were you to know)
Songtekstvertaling
Mijn naam is Rachel, ik ben hier geboren op de koudste dag van mei
En ik werk hier in dit bordeel, ik schaam me niet.
Je kunt me vertellen dat de mannen trouweloos zijn, je kunt me vertellen dat de mannen zonde zijn.
Maar ik heb de duivels genezen, Ik heb de onschuldigen vastgehouden.
Er was een schilder, hij kwam hier altijd, tenminste als hij zich kon veroorloven
Dat was niet vaak, maar toen hij dat deed, was ik het die hij smeekte.
Ze zeiden dat hij gek was, maar ik hoorde niets.
Tot hij me op een avond een stuk van z ' n oor gaf.
Oh Vincent, wie heeft je pijn gedaan zo, Oh Vincent, Hoe kon Ik weten
Op de lange termijn zal de geschiedenis het duidelijk maken
Maar al mijn geschreeuw zal je dromen vullen, wat passie, wat angst.
Er was een andere schilder, genaamd Gauguin, beroemder denk ik.
Ze waren vrienden, misschien geliefden, oh met schilders die je nooit kent
Ze schreeuwden, en ze vochten, Gauguin trok zijn zwaard
En hij sneed naar arme Vincent en ze spraken elkaar nooit meer.
Chorus: (hoe waren we te weten)
Al je verdriet, het zal verdwijnen, wanneer je ervoor kiest om te vertrekken.
Als je jezelf begraaft in je schilderij, onder de kraaien, tussen de tarwe
En Ik zal hier liggen en Ik zal me afvragen over het geschenk dat je gaf
Was het je ziekte, was het je waanzin of gewoon een manier om je pijn te delen?
Chorus: (hoe wist je dat)