Joe Dassin — Sylvie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sylvie" van Joe Dassin.
Songteksten
C'était un soir, un matin peut-être, Sylvie
T’en souviens-tu, Sylvie? Je ne sais plus, Sylvie
C'était l'été, l’automne peut-être, Sylvie
Je n’en sais rien, Sylvie, c’est déjà loin, Sylvie
On perd jusqu'à la mémoire
D’un air que l’on a chanté
Et ton image nous sépare
Des paysages familiers
D’une rivière, d’un banc de square
Et d’une chambre où tu venais
Qui se souvient de nous, Sylvie?
Qui peut penser à nous?
Qui sait encore qu’il y a longtemps
On s’aimait fort, on s’aimait tant?
Mais tout s’efface, tout se remplace, Sylvie
Rêves d’enfants, Sylvie, rêves de grands aussi
Et le bonheur lui-même passe, Sylvie
Comme le temps, Sylvie, comme le vent, Sylvie
On perd jusqu'à la mémoire
D’un air que l’on a chanté
Et cet instant et ce visage
Que l’on voudrait se rappeler
Ne sont que des châteaux de sable
Bientôt la mer va remonter
Qui se souvient de nous, Sylvie?
Qui peut penser à nous?
Qui sait encore qu’il y a longtemps
On s’aimait fort, on s’aimait tant?
Mais on s’est sans doute fait des promesses, Sylvie
T’en souviens-tu, Sylvie? Je ne sais plus, Sylvie
Amour d’un jour, amour de jeunesse, Sylvie
Se sont perdus, Sylvie, et tu n’es plus que l’oubli
Songtekstvertaling
Het was een nacht, misschien een ochtend, Sylvie.
Weet je dat nog, Sylvie? Ik weet het niet meer, Sylvie.
Het was zomer, misschien herfst, Sylvie.
Ik weet niet, Sylvie, het is ver weg, Sylvie.
We verliezen ons geheugen
Van een lied dat we zongen
En uw beeld scheidt ons
Bekende landschappen
Van een rivier, van een vierkante bank
En vanuit een kamer waar je vandaan kwam
Wie herinnert zich ons, Sylvie?
Wie kan aan ons denken?
Wie weet dat nog lang geleden?
Hielden we zoveel van elkaar?
Maar alles is gewist, alles is vervangen, Sylvie
Dromen van kinderen, Sylvie, dromen van groot ook
En het geluk zelf gaat voorbij, Sylvie
Zoals het weer, Sylvie, zoals de wind, Sylvie
We verliezen ons geheugen
Van een lied dat we zongen
En dit moment en dit gezicht
Die wil ik graag onthouden.
Zijn alleen zandkastelen
Binnenkort zal de zee stijgen.
Wie herinnert zich ons, Sylvie?
Wie kan aan ons denken?
Wie weet dat nog lang geleden?
Hielden we zoveel van elkaar?
Maar we hebben waarschijnlijk beloftes gedaan, Sylvie.
Weet je dat nog, Sylvie? Ik weet het niet meer, Sylvie.
Liefde van een dag, liefde van de jeugd, Sylvie
Je bent verloren, Sylvie, en je bent niets anders dan vergetelheid.