Joaquin Sabina — Noche de Boda / ... y Nos Dieron las Diez (En Directo) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Noche de Boda / ... y Nos Dieron las Diez (En Directo)" van Joaquin Sabina.
Songteksten
Que el maquillaje no apague tu risa
Que el equipaje no lastre tus alas
Que el calendario no venga con prisas
Que el diccionario detenga las balas
Que las persianas corrijan la aurora
Que gane el quiero la guerra del puedo
Que los que esperan no cuenten las horas
Que los que matan se mueran de miedo
Que el fin del mundo te pille bailando
Que el escenario me tiña las canas
Que nunca sepas ni cómo, ni cuándo
Ni ciento volando, ni ayer ni mañana
Que el corazón no se pase de moda
Que los otoños te doren la piel
Que cada noche sea noche de bodas
Que no se ponga la luna de miel
Que todas las noches sean noches de boda
Que todas las lunas sean lunas de miel
Que las verdades no tengan complejos
Que las mentiras parezcan mentira
Que no te den la razón los espejos
Que te aproveche mirar lo que miras
Que no se ocupe de ti el desamparo
Que cada cena sea tu última cena
Que ser valiente no salga tan caro
Que ser cobarde no valga la pena
Que no te compren por menos de nada
Que no te vendan amor sin espinas
Que no te duerman con cuentos de hadas
Que no te cierren el bar de la esquina
Que el corazón no se pase de moda
Que los otoños te doren la piel
Que cada noche sea noche de bodas
Que no se ponga la luna de miel
Que todas las noches sean noches de boda
Que todas las lunas sean lunas de miel
Fue en un pueblo con mar un verano después de un concierto
Tú reinabas detrás de la barra del único bar que vimos abierto
Cántame una canción al oído y te pongo un cubata
Con una condición, que me dejes abierto el balcón de tus ojos de gata
Loco por conocer los secretos de tu dormitorio
Esa noche canté al piano del amanecer todo mi repertorio
Los clientes del bar, uno a uno, se fueron marchando
Tú saliste a cerrar, yo me dije, cuidado chavalte estás enamorando
Luego todo pasó de repente, tu dedo en mi espalda
Dibujó un corazón y mi mano le correspondió debajo de la falda
Caminito al hostal nos besamos en cada farola
Era un pueblo con mar, yo quería dormir contigo y tú no querías dormir sola
Y nos dieron las diez y las once
Las doce y la una, y las dos y las tres
Y desnudos al anochecer nos encontró la luna
Nos dijimos adiós, ojalá que volvamos a vernos
El verano acabó, el otoño duró lo que tarda envolver el invierno
Y a tu pueblo el azar, otra vez, el verano siguiente
Me llevó y al final del concierto me puse a buscar tu cara entre la gente
Y no hallé quien de ti me dijera ni media palabra
Parecía como si me quisiera el destino gastar una broma macabra
No había nadie detrás de la barra del otro verano
Y en lugar de tu bar, me encontré una sucursal del banco hispanoamericano
Tu memoria vengué, a pedradas contra los cristales
Sé que no lo soñé, protestaba mientras me esposaban los municipales
En mi declaración alegué que llevaba tres copas
Y empecé esta canción en le cuarto donde aquella vez te quitaba la ropa
(Estribillo)
Songtekstvertaling
Moge de make-up je gelach niet uitschakelen.
Laat de bagage niet op je vleugels wegen.
Laat de kalender niet in een haast komen
Laat het woordenboek de kogels stoppen.
Laat de zonwering de dageraad corrigeren
Moge Hij winnen de Ik wil de oorlog van het blik
Laat degenen die wachten de uren niet tellen
Laat degenen die doden sterven van angst.
Moge het einde van de wereld je zien dansen
Dat het podium Me Grijs maakt
Je weet nooit hoe of wanneer.
Geen honderd vliegen, niet gisteren of morgen.
Laat het hart niet uit de mode raken
Moge de herfst uw huid bruin maken
Laat elke nacht een huwelijksnacht zijn
Maak de huwelijksreis niet.
Laat elke nacht huwelijksnacht zijn
Moge alle manen op huwelijksreis zijn.
Dat waarheden geen complexen hebben
Laat leugens eruit zien als leugens.
Doe niet zo bij de spiegels.
Profiteer van wat je ziet.
Laat hulpeloosheid niet voor je zorgen.
Laat elk diner Je Laatste Avondmaal zijn.
Dat dapper zijn niet zo duur is.
Dat een lafaard zijn het niet waard is.
Dat ze je niet voor minder dan niets kopen.
Mogen ze je geen liefde verkopen zonder doornen
Val niet in slaap met sprookjes.
Raak niet opgesloten in de hoekbalk.
Laat het hart niet uit de mode raken
Moge de herfst uw huid bruin maken
Laat elke nacht een huwelijksnacht zijn
Maak de huwelijksreis niet.
Laat elke nacht huwelijksnacht zijn
Moge alle manen op huwelijksreis zijn.
Het was in een dorp met zee een zomer na een concert
Je regeerde achter de bar van de enige bar die we open zagen.
Zing een lied in mijn oor en Ik zal een cubata op je zetten
Op één voorwaarde, laat je me het balkon van je kattenogen openen.
Gek om de geheimen van je slaapkamer te kennen.
Die avond zong ik bij de dageraad piano al mijn repertoire
De klanten van de bar, een voor een, links
Je ging naar buiten om te sluiten, Ik zei tegen mezelf, kijk uit, jongen, je wordt verliefd.
Toen gebeurde het opeens, je vinger op mijn rug.
Hij tekende een hart en mijn hand correspondeerde met hem onder de rok.
Kleine wandeling naar het hostel we kussen in elke straatlantaarn
Het was een stad met zee, Ik wilde met je naar bed en je wilde niet alleen slapen.
En we hebben er tien en elf.
Twaalf en een, en twee en drie
En naakt in de schemering vond de maan ons
We hebben afscheid genomen, hopelijk zien we elkaar weer.
De zomer is voorbij, de herfst duurt wat nodig is om de winter om te wikkelen
En aan uw willekeurige mensen, opnieuw, de volgende zomer
Hij nam me mee en aan het einde van het concert begon ik je gezicht te zoeken onder de mensen
En ik kon niemand vinden om iets tegen me te zeggen.
Het leek alsof het lot wilde dat ik een macabere grap uit bracht.
Er was niemand achter de bar vorige zomer.
En in plaats van jouw bar, vond ik een filiaal van de Spaans-Amerikaanse bank.
Jouw herinnering die ik gewroken heb, gestenigd tegen de kristallen.
Ik weet dat ik er niet over gedroomd heb. Ik protesteerde terwijl ik geboeid was door het stadhuis.
In mijn verklaring beweerde ik dat ik drie glazen had.
En ik begon een liedje in de kamer waar ik je kleren uittrok die keer.
(Chorus)