Joaquin Sabina — Juegos De Azar songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Juegos De Azar" van Joaquin Sabina.
Songteksten
Recordars la primera vez
que con tu trajn nos junt la vida,
llamaste al timbre para vender
libros sobre razas desconocidas…
qu nos sucedio?
Que acabamos desnudos jugando abrazados sobre el parquet
al juego del amor.
Luego te marchaste sin dejar ni un papel
con tu nombre y tu direccin,
alguien te esperaba donde siempre a las tres
y eran ya ms de las dos.
Volv a encontrarte meses despus,
la casualidad me cruz contigo
en el vestbulo de un hotel
-«qu demonios andas haciendo en Vigo?" —
cuando me despert
me besabas los prpados: -«cmo te llamas?" — te pregunt
despus amaneci.
Y as fue como el tabique de aquel hotel
que nos separaba cay;
tu tenas el cuarto cientocuarentaitres,
yo el cientocuarentaidos.
Siglos pasaron sin que el azar,
duende juguetn, sus hilos moviera;
casi me haba olvidado ya de tus pies subiendo por mi escalera…
pero antesdeayer
en un cine de barrio una voz me llam, desde el ambig,
y supe que eras t.
Y la rara historia otra vez se repiti
unos cuantos aos despus,
en taquilla te haban dado la fila dos
y a m me dieron la tres.
Songtekstvertaling
Denk aan de eerste keer.
moge je leven met ons meegaan.,
je belde aan om te verkopen.
boeken over onbekende rassen…
Wat is er met ons gebeurd?
Dat we naakt spelen op het parket.
op het spel van de liefde.
Toen ging je weg zonder een krant achter te laten.
met uw naam en adres,
iemand wachtte op je, waar altijd om drie uur.
en het waren er meer dan twee.
Ik zie je maanden later weer.,
chance zit me dwars met jou.
in de vestbulo van een hotel
wat doe je in Vigo?" —
als ik wakker word
je kuste mijn prpades: "hoe heet je?"- Ik vraag u
na zonsopgang.
En zoals het was als de verdeling van dat hotel
dat scheidde ons cay;
je hebt de vierde honderd en vierhonderd.,
Ik ben de scientocuarentaidos.
Eeuwen gingen voorbij zonder kans.,
speels kabouter, zijn draden zouden bewegen;
Ik was bijna vergeten dat je voeten op mijn ladder klimmen.…
maar voor gisteren
in een buurtfilm noemde een stem mij, uit de dubbelzinnige,
en ik wist dat je t was.
En het zeldzame verhaal werd opnieuw herhaald
een paar jaar later,
bij de kassa kreeg je rij twee.
en ik heb er drie.