Joaquin Sabina — Cuando Me Hablan Del Destino songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cuando Me Hablan Del Destino" van Joaquin Sabina.
Songteksten
Yo era un capo en el ambiente,
derrochaba adrenalina,
me presentaba en Corrientes,
tenía palco en el Colón,
manejaba un convertible,
no escatimaba propinas,
las quimeras imposibles
de otros eran mi rutina,
no había nacido la mina
que me dijera que no.
Pero pucha, un un veintinueve
de aquel febrero bisiesto
me vi pernoctando un jueves
en un banco de estación,
sin más ajuar que lo puesto,
ni credit card, ni cobija.
Las ratas que huían del barco
del retrato de mis hijas
me afanaron hasta el marco
creyendo que era art decó.
Las coristas y las farras
se esfumaron con la guita,
los muchachos de la barra
no me echaron ni un piolín;
Charly no tuvo un detalle
ni Fito un «¿qué necesitas?»
cuando, al cabo de la calle,
rompí mi caricatura,
ni el camión de la basura
tuvo un jergón para mí.
Disqué el movicón amado
de una gatita de angora,
«no moleste a la señora»,
contestó el contestador.
Y aprendí que estar quebrado
no es el infierno del Dante,
ni un currículo brillante
la lámpara de Aladino,
cuando me hablan del destino
cambio de conversación.
Espejismos rosicleres
ya no me fruncen el ceño,
ni me cobran alquileres
las mujeres que olvidé,
bajo el sol que me apuñala
vivo sin patria ni dueño,
como el aire lo regalan
y el alma nunca la empeño
con las sobras de mis sueños
me sobra para comer.
¿De qué voy a lamentarme?,
bulle la sangre en mis venas,
cada día al despertarme
me gusta resucitar,
a quien quiera acompañarme
le cambio versos por penas,
bajo los puentes del Sena
de los que pierden el norte
se duerme sin pasaporte
y está mal visto llorar.
Songtekstvertaling
Ik was een baas in het milieu.,
hij verspilde adrenaline.,
Ik stelde me voor in Corrientes.,
Ik had een doos in de dikke darm.,
Ik reed in een cabrio.,
Ik heb niet bezuinigd op fooien.,
de onmogelijke chimera ' s
anderen waren mijn routine.,
de mijn is niet geboren.
om nee te zeggen.
Maar pucha, een negenentwintig
van die sprong februari
Ik zag mezelf overnachten op een donderdag.
op een bankje,
niet meer ajuar dan,
geen creditcard, geen deken.
De ratten die het schip ontvluchten.
van het portret van mijn dochters
Ik werd naar het frame geduwd.
ik dacht dat het art deco was.
De koorknapen en de farras
ze verdwenen met het geld.,
de Bar jongens
Ik heb geen ijslolly.;
Charly had geen details.
Ik pas niet eens in een " wat heb je nodig?»
wanneer, aan het einde van de straat,
Ik heb mijn tekenfilm gebroken.,
zelfs de vuilniswagen niet.
hij had een jergon voor me.
Ik heb de geliefde Movicon gebeld.
van een angora kitten,
"Val de dame niet lastig»,
het antwoordapparaat nam op.
En ik leerde gebroken te zijn.
het is niet Dante ' s hel.,
geen briljante CV.
de lamp van Aladdin,
als ze me vertellen over het lot
verandering van gesprek.
Mirages rosiclers
ze fronsen niet meer tegen me.,
ze rekenen me niet eens huur.
de vrouwen die ik vergat,
onder de zon die me steekt
Ik leef zonder Land of eigenaar.,
als de lucht het weggeeft
en de ziel deed nooit iets.
met de restjes van mijn dromen
Ik heb genoeg te eten.
Waar krijg ik spijt van?,
het bloed zwelt op in mijn aderen.,
elke dag als ik wakker word
Ik wil weer opstaan.,
iedereen die me wil vergezellen
Ik verander verzen voor verdriet.,
onder de bruggen van de Seine
van hen die het noorden verliezen
slapen zonder paspoort
en hij is slecht gezien huilen.