Joaquin Sabina — Amores Eternos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Amores Eternos" van Joaquin Sabina.
Songteksten
Desnuda se senta igual que un pez en el agua,
vestirla era peor que amortajarla;
inocente y perversa como un mundo sin dioses,
alegre y repartida como el pan de los pobres.
No quise retenerla, de qu hubiera servido
deshacer las maletas del olvido?
Pero no s qu diera por tenerla ahora mismo
mirando por encima de mi hombro lo que escribo.
Le di mis noches y mi pan, mi angustia, mi risa,
a cambio de sus besos y su prisa;
con ella descubr que hay amores eternos
que duran lo que dura un corto invierno.
Conservo un beso de carmn que sus labios dejaron
impreso en el espejo del lavabo,
una foto amarilla, un corazn oxidado,
y esta sed del que aora la fuente del pecado.
Antes que la carcoma de la vida cotidiana
acabara durmiendo en nuestra cama,
pagana y arbitraria como un lunes sin clase
se fue de madrugada, no quiso ser de nadie.
Le di mis noches y mi pan, mi angustia, mi risa,
a cambio de sus besos y su prisa;
con ella descubr que hay amores eternos
que duran lo que dura un corto invierno.
Songtekstvertaling
Naakt zit net als een vis in het water.,
haar aankleden was erger dan haar kussen.;
onschuldig en pervers als een wereld zonder goden,
vreugdevol en verdeeld als brood van de armen.
Ik wilde haar niet houden.
uitpakken uit de vergetelheid?
Maar ik zou het nu niet willen hebben.
over mijn schouder kijken wat ik schrijf.
Ik gaf hem mijn nachten en mijn brood, mijn angst, mijn gelach,
in ruil voor zijn kussen en zijn haast.;
met haar ontdek ik dat er eeuwige liefde is.
ze duren een korte winter.
Ik hou een kus weg van carmn die haar lippen hebben achtergelaten.
gedrukt op de spiegel van de wastafel,
een gele foto, een roestig hart,
en het is dorst voor hem die de bron van zonde heeft.
Voor de honger van het dagelijks leven
hij zal uiteindelijk in ons bed slapen.,
Heidens en willekeurig als een klasseloze maandag
hij vertrok bij dageraad, wilde van niemand zijn.
Ik gaf hem mijn nachten en mijn brood, mijn angst, mijn gelach,
in ruil voor zijn kussen en zijn haast.;
met haar ontdek ik dat er eeuwige liefde is.
ze duren een korte winter.