Joaquin Sabina — 19 Dias y 500 Noches songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "19 Dias y 500 Noches" van Joaquin Sabina.

Songteksten

Lo nuestro durÃ³
Lo que duran dos peces de hielo
En un gÃ¼isqui on the rocks
En vez de fingir
O, estrellarme una copa de celos
Le dio por reÃr
De pronto me vi Como un perro de nadie
Ladrando, a las puertas del cielo
Me dejÃ³ un neceser con agravios
La miel en los labios
Y escarcha en el pelo
TenÃan razÃ³n, mis amantes
En eso de que, antes
El malo era yo Con una excepciÃ³n
Esta vez
Yo querÃa quererla querer
Y ella no AsÃ que se fue
Me dejÃ³ el corazÃ³n
En los huesos
Y yo de rodillas
Desde el taxi
Y, haciendo un exceso
Me tirÃ³ dos besos
Uno por mejilla
Y regresÃ© A la maldiciÃ³n
Del cajÃ³n sin su ropa
A la perdiciÃ³n
De los bares de copas
A las cenicientas
De saldo y esquina
Y, por esas ventas
Del fino Laina
Pagando las cuentas
De gente sin alma
Que pierde la calma
Con la cocaÃna
VolviÃ(c)ndome loco
Derrochando
La bolsa y la vida
La fuÃ, poco a poco
Dando por perdida
Y eso que yo Paro no agobiar con
Flores a MarÃa
Para no asediarla
Con mi antologÃa
De sÃ¡banas frÃas
Y alcobas vacÃas
Para no comprarla
Con bisuterÃa
Ni ser el fantoche
Que va, en romerÃa
Con la cofradÃa
Del Santo Reproche
Tanto la querÃa
Que, tardÃ©, en aprender
A olvidarla, diecinueve dÃas
Y quinientas noches
Dijo hola y adiÃ³s
Y, el portazo, sonÃ³
Como un signo de interrogaciÃ³n
Sospecho que, asÃ
Se vengaba, a travÃ(c)s del olvido
Cupido de mi No pido perdÃ³n
Â¿Para quÃ©? Si me va a perdonar
Porque ya no le importa
Siempre tuvo la frente muy alta
La lengua muy larga
Y la falda muy corta
Me abandonÃ³
Como se abandonan
Los zapatos viejos
DestrozÃ³ el cristal
De mis gafas de lejos
SacÃ³ del espejo
Su vivo retrato
Y, fui, tan torero
Por los callejones
Del juego y el vino
Que, ayer, el portero
Me echÃ³ del casino
De Torrelodones
QuÃ© pena tan grande
NegarÃa el Santo Sacramento
En el mismo momento
Que ella me lo mande
Y eso que yo Paro no agobiar con
Flores a MarÃa
Para no asediarla
Con mi antologÃa
De sÃ¡banas frÃas
Y alcobas vacÃas
Para no comprarla
Con bisuterÃa
Ni ser el fantoche
Que va, en romerÃa
Con la cofradÃa
Del Santo Reproche
Tanto la querÃa
Que, tardÃ©, en aprender
A olvidarla, diecinueve dÃas
Y quinientas noches
Y regresÃ©

Songtekstvertaling

Onze laatste
Wat de laatste twee IJsvissen
In een Göring op de rotsen
In plaats van te doen alsof.
Of, een glas jaloezie vernielen
Hij lachte.
Opeens zag ik eruit als een niemands hond.
Blaffen, aan de poorten van de hemel
Hij liet een aktetas achter met grieven.
Honing op de lippen
En vorst op het haar
Ze hadden gelijk, mijn geliefden.
In dat, Voor
De slechte was ik met één uitzondering.
Deze keer
Ik wilde dat ze
En dat deed ze niet, dus ging ze weg.
Het verliet mijn hart
Op de botten
En ik zit op mijn knieën
Vanuit de taxi
En, het maken van een overmaat
Ik trek aan twee kussen.
Eén per Wang.
En ik keerde terug naar de vloek.
Zonder je kleren
Naar de ondergang
Uit de glazen staven
Op Assepoester.
Balans en hoek
En, voor die verkoop
Del fino Laina
De rekeningen betalen
Van zielloze mensen
Hij verliest zijn geduld.
Met cocaïne
Ik kwam terug (C) ndome loco
Verkwisten
De beurs en het leven
Het was, beetje bij beetje
Voor lief nemen
En dat ik niet langer belast met
Bloemen de MarÃa
Om haar niet te belegeren.
Met mijn bloemlezing
Van koude seizoenen
En lege alcoven
Niet om het te kopen.
Met bisutera
En de marionet ook niet.
Wat is er aan de hand, in Romeria
Met de broederschap
Van De Heilige Verwijten
Zo gewild
Dat, het kostte me om te leren
Om het te vergeten, negentien dagen
En vijfhonderd nachten.
Hij zei hallo en vaarwel.
En, de deur, het klonk
Als vraagteken
Ik vermoed dat, dus
Hij nam wraak, door vergetelheid.
Cupido van mij vraag niet om vergiffenis.
Waarvoor? Vergeef me.
Omdat het hem niet meer kan schelen.
Hij had altijd een zeer hoog voorhoofd.
Zeer lange tong
En de zeer korte rok
Ik ga weg.
Hoe te verlaten
De oude schoenen
Sloeg het glas kapot.
Van ver van mijn bril
Uit de spiegel gehaald
Zijn levendige portret
En, dat was ik, zo stierenvechter
Door de steegjes
Wild en wijn
Dat, gisteren, de portier
Ik ben uit het casino gezet.
Van Torrelodonen
Wat een pijn.
Zou ontkennen het Heilige Sacrament
Tegelijkertijd
Laat haar het naar mij sturen.
En dat ik niet langer belast met
Bloemen de MarÃa
Om haar niet te belegeren.
Met mijn bloemlezing
Van koude seizoenen
En lege alcoven
Niet om het te kopen.
Met bisutera
En de marionet ook niet.
Wat is er aan de hand, in Romeria
Met de broederschap
Van De Heilige Verwijten
Zo gewild
Dat, het kostte me om te leren
Om het te vergeten, negentien dagen
En vijfhonderd nachten.
En ik kwam terug