Joan Osborne — Cathedrals songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cathedrals" van Joan Osborne.
Songteksten
In the shadows
of tall buildings
the fallen angels
on the ceilings
oily feathers
in bronze and concrete
faded color
pieces left incomplete
the line moves slowly
past the electric fence
across the borders
between continents
in the cathedrals
of new york and rome
there is a feeling
that you should just go home
and spend a lifetime finding out
just where that is in the shadows
of tall buildings
the architecture is slowly peeling
marble statues
and glass dividers
someone is watching
all of the outsiders
the line moves slowly
through the numbered gate
past the mosaic
of our head of state
in the cathedrals
of new york and rome
there is a feeling
that you should just go home
and spend a lifetime
finding out just where that is in the shadows
of tall buildings
of open marches
endlessly kneeling
sonic landscapes
echoing vistas
someone is listening
from a safe distance
the line moves slowly
into a fading light
the final moment
in the dead of night
in the cathedrals
of new york and rome
there is a feeling
that you should just go home
and spend a lifetime
finding out just where that is
(end)
Songtekstvertaling
In de schaduw
van hoge gebouwen
de gevallen engelen
betreffende de maxima
olieveren
in brons en beton
vervaagde kleur
ontbrekende stukken
de lijn beweegt langzaam
voorbij het elektrische hek
over de grenzen
tussen continenten
in de kathedralen
van new york en rome
er is een gevoel
dat je gewoon naar huis moet gaan.
en een leven lang uitzoeken
precies waar dat is in de schaduw
van hoge gebouwen
de architectuur Pelt langzaam
marmeren beelden
en glasverdelers
iemand kijkt.
alle buitenstaanders
de lijn beweegt langzaam
door de genummerde poort
voorbij het mozaïek
van ons staatshoofd
in de kathedralen
van new york en rome
er is een gevoel
dat je gewoon naar huis moet gaan.
en een leven doorbrengen
uitzoeken waar dat is in de schaduw
van hoge gebouwen
van open marken
eindeloos knielend
sonische Landschappen
de echo van vergezichten
iemand luistert.
van een veilige afstand
de lijn beweegt langzaam
in een vervaagd licht
het laatste moment
in het holst van de nacht
in de kathedralen
van new york en rome
er is een gevoel
dat je gewoon naar huis moet gaan.
en een leven doorbrengen
uitzoeken waar dat is.
(einde)