Joan Manuel Serrat — Niño Silvestre songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Niño Silvestre" van Joan Manuel Serrat.

Songteksten

Hijo del cerro, presagio de mala muerte.
Niño silvestre, que acechando la acera
viene y va.
Niño de nadie, que buscándose la vida
desluce la avenida y le da mala fama
a la ciudad.
Recién nacido, con la inocencia amputada
que en la manada redime su pecado
de existir.
Niño sin niño, indefenso y asustado
que aprende a fuerza de palos, como las bestias,
a sobrevivir.
Niño silvestre, lustrabotas y ratero,
se vende a piezas o entero
como onza de chocolate.
Ronda la calle mientras el día la ronde
que por la noche se esconde
para que no lo maten.
Y si la suerte, por llamarlo de algún modo,
ahuyenta al lobo y le alarga la vida
un poco más.
Si el pegamento no le pudre los pulmones,
si escapa de los matones, si sobrevive
al látigo, quizá…
llegue hasta viejo entre cárceles y fierros,
sembrando el cerro de más niños silvestres
al azar.
Y cualquier noche, en un trabajo de limpieza,
le vuele la cabeza a alguno de ellos,
sin pestañear.
(Gracias a Solano de Cafayate por esta letra)

Songtekstvertaling

Zoon van de heuvel, voorteken van een slechte dood.
Wild child, who stalking the sidewalk
het komt en gaat.
Nobody ' s child, who is looking for life
het glijdt over de Avenue en geeft het een slechte naam
naar de stad.
Pasgeborene, met geamputeerde onschuld
die in de kudde zijn zonde ongedaan maakt.
bestaat.
Kinderloos, hulpeloos en bang kinderloos
die leert met kracht van stokken, als beesten.,
overleven.
Wilde jongen, schoenpoetser en dief,
in stukken of in gehele staat verkocht
als een ons chocolade.
Rond de straat terwijl de dag rond
dat ' s nachts verbergt
zodat ze hem niet vermoorden.
En als geluk, om het op een of andere manier te noemen,
maakt de Wolf bang en verlengt zijn leven.
nog een beetje.
Als de lijm niet rot je longen,
als hij ontsnapt aan de schurken, als hij overleeft
de zweep, misschien.…
ga naar viejo tussen gevangenissen en ijzers,
het zaaien van de heuvel meer wilde kinderen
willekeurig.
En elke avond, op een schoonmaakbaan,
schiet een van hun kop eraf.,
niet knipperen.
(Dank aan Solano de Cafayate voor deze tekst)