Joan Manuel Serrat — L'Olivera songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Olivera" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
Pel pujol
On surt el sol
Cada matí de primavera
Desafiant
Grop i llevant
Hi trobareu una olivera
Ja fa molts anys
Els seus afanys
Amb ella un home va fer créixer
Diu que eren cent
Arbres al vent
L’orgull d’aquell que els va fer néixer
Senyor, no en té
I cap jornaler
S’acosta a esporgar el seu ramatge
Sola, va fent
De vent a vent
Feliç de ser lliure i salvatge
No li fa por
Si a la tardor
Una gelada la despulla
I sempre en té prou
Amb el que plou
Per netejar les seves fulles
Sempre és allí…
A la vora del camí
Oferint-vos la seva ombra
Ho dóna tot
A tothom, què més es pot
Demanar a una vella soca
Quan neix un fruit
És tan petit
Que ni els ocells gosen picar-lo
Pensant, potser
Que és el darrer
El darrer fruit i cal mimar-lo
Ells cada estiu
Fan el seu niu
Al damunt de qualsevol branca
I l’arbre vell
Sent així amb ell
Néixer la vida d’una branca
I així va fent
De vent a vent
Esperant que qualsevol tarda
Algú vindrà
La tallarà
I a bocins anirà cremant-la
Pel pujol
On surt el sol
Cada matí de primavera
Desafiant
Grop i llevant
Es va morir una olivera
Songtekstvertaling
Door pujol
Waar de zon opkomt
Elke ochtend van de lente
Uitdagend
Betast en Oost
Daar vind je een olijfboom
Vele jaren geleden
Inspanning
Met haar groeide er een man
Hij zegt dat ze honderd waren.
Bomen in de wind
De trots van degene die geboren is
Heer, heb niet
En geen arbeider
Benadert esporgar uw ramatge
Alleen, deed hij
Wind
Blij om vrij en wild te zijn
Niet bang
Als in de herfst
Een ijzige plundering
En altijd genoeg hebben
Met de regen
Om je bladeren op te ruimen
Het is er altijd.…
Aan de rand van de weg
U zijn schaduw aanbieden
Geeft het allemaal
Voor iedereen, wat kun je nog meer
Vraag een oude stam
Bij geboorte, een vrucht
Het is zo klein.
Dat zelfs de vogels het niet durven te hakken.
Denken, misschien
Dat is de laatste.
Het laatste resultaat, en we moeten het verwennen
Ze elke zomer
Ze maken hun nest.
Bovenop elke tak
Bij de oude boom.
Zo met hem zijn.
Geboren in het leven van een tak
En zo maakt het
Wind
Wachten op elke middag
Er komt wel iemand.
De wil zal sluiten
En linten zullen branden.
Door pujol
Waar de zon opkomt
Elke ochtend van de lente
Uitdagend
Betast en Oost
Ze stierf in een olijfboom.