Joan Manuel Serrat — Els Veremadors songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Els Veremadors" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
Pels voltants de setembre
Abans que arribi el fred
Compren el seu bitllet
Pel al tren de l’esperança
I els hem vist allunyar-se
Amb la maleta a coll
Caminant per un moll
De l’estació de França…
Potser té quatre soques
Perdudes en un camp
Potser no té ni un pam
Potser no té ni un poble
I dels fruiters del Segre
Se’n va a arrancar el cotó
O a esporgar, i quan no hi ha
Res més, fa de manobre
Són gent de l’Aragó
De l'Àfrica i del Sud
Els veremadors
D’altres van a altres terres
Abandonant un tros
Eixut i pedregós
Que els va deixar el pare
Un tros on dia a dia
Es van deixar la pell
On es varen fer vells
Quan no era el temps encara…
Un tros de llonganissa
Un rosegó de pa
I un glop de vi farà
Més curt el seu viatge
Cadascú amaga un somni
Cada qual té un accent
Però tota aquesta gent
Parla el mateix llenguatge
L’idioma del peó
Senzill, dur i a preu fet
Dels veremadors
I des que el sol s’aixequi
Fins que l’amagui el cim
Tallar i tallar raïm
D’uns ceps que són d’un altre
I a la nit s’arrepleguen
Per maleir el destí
La palla del coixí
Que els va menjant la galta
I a l’hivern cap a casa
Amb quatre duros que
Han de donar-los el que
No dóna el camp del pare
Fins l’any que ve, que tornen
Amb la maleta a coll
A caminar pel moll
De l’estació de França
Són gent de l’Aragó
De l'Àfrica i del Sud, Alrededor de septiembre
Antes de que llegue el frío
Compran su billete
Para el tren de la esperanza
Y los hemos visto alejarse
Con la maleta a cuestas
Caminando por un muelle
De la estación de Francia …
Tal vez tiene cuatro cepas
Perdidas en un campo
Quizás no tiene ni un palmo
Quizás no tiene ni un pueblo
Y los frutales del Segre
Se va a arrancar el algodón
O en podar, y cuando no hay
Nada más, hace de peón
Son gente de Aragón
De África y del Sur
Los vendimiadores
Otros van a otras tierras
Abandonando un trozo
Seco y pedregoso
Que les dejó el padre
Un trozo donde día a día
Se dejaron la piel
Donde se hicieron viejos
Cuando no era el tiempo todavía …
Un trozo de longaniza
Un mendrugo de pan
Y un trago de vino hará
Más corto su viaje
Cada uno esconde un sueño
Cada cual tiene un acento
Pero toda esta gente
Habla el mismo lenguaje
El idioma del peón
Sencillo, duro y a destajo
Los vendimiadores
Y desde que el sol se levante
Hasta que la esconda la cima
Cortar y cortar uva
De unas cepas que son de otro
Y por la noche se recogen
Para maldecir el destino
La paja del cojín
Que los va comiendo la mejilla
Y en invierno a casa
Con cuatro duros que
Deben darles lo que
No da el campo del padre
Hasta el año que viene, que vuelven
Con la maleta a cuestas
A caminar por el muelle
De la estación de Francia
Son gente de Aragón
De África y del Sur
Los vendimiadores
Els veremadors
Songtekstvertaling
Rond September
Voordat het de kou bereikt
Koop je ticket
Door de trein van hoop
En we hebben een verhuizing gezien
Met de koffer op sleeptouw
Wandelen over een steiger
Van het station van Frankrijk…
Misschien heeft het de vier stammen
Verloren in een veld
Misschien heeft hij geen pam.
Misschien heeft hij geen dorp.
En van de vruchten van de Segre.
Het gaat om het katoen op te starten
Of esporgar, en wanneer er geen
Niets meer, maakt een arbeider
Zijn de mensen van Aragon
Van Afrika en het zuiden
De veremadors
Anderen gaan naar andere landen
Een stukje achterlaten
Gereserveerd en stenig
Dat liet de vader achter.
Een stuk waar de dag-tot-dag
Ze verlaten de huid
Waar zijn de oude
Toen het nog niet de tijd was…
Een stuk worst
Een rosegó van brood
En een slokje wijn volstaat.
Hoe korter uw reis
Iedereen verbergt een droom
Elk van hen heeft een accent
Maar al deze mensen
Dezelfde taal spreken
De taal van de pion
Eenvoudig, en moeilijk te prijzen
Van veremadors
En omdat de zon op is
Daarboven bedekt de top
Versneden en versneden druiven
Een paar stammen die van een andere
En de nacht dat we arrepleguen
Om het lot te vervloeken
Het stro van het kussen
Dat was knabbelen op de wang.
En in de winter naar huis
Met vier harde die
Dat moet ik ze geven.
Geeft het veld van de vader niet
Tot volgend jaar, die terugkeer
Met de koffer op sleeptouw
Om over de pier te lopen
Van het station van Frankrijk
Zijn de mensen van Aragon
Van Afrika en van het zuiden, Alrededor de septiembre
Voor die llegue el frío
Compran su biliete
Voor de trein van hoop
Y los hemos visto alejarse
Met de koffer cuestas
Caminando por a muelle
Van de estacion de Francia …
Tal vez tiene cuatro cepa
Perdidas in een campo
Quizás geen tiene of een palmo
Quizás geen tiene of een pueblo
Y los frutales del Segre
Het was om de algodón op te starten.
Of in pruimen, y cuando no hay
Nada más, hace de peón
Son gente de Aragón
De Afrika y del Sur
Los vendimiadores
Otros van een otras tierras
Abandonando a trozo
Droog en stenig
Dat de vader ze heeft verlaten.
Een stuk waar dag na dag
Ze lieten hun huid achter.
Waar ze oud werden
Toen het nog geen tijd was. …
Een stukje longaniza
Een brood
En een glas wijn is goed.
Kortere reis
Ieder verbergt een droom.
Iedereen heeft een accent.
Maar al deze mensen
Hij spreekt dezelfde taal.
De taal van de pion
Eenvoudig, hard en stukwerk
wijnboer
En sinds de zon opkomt
Tot de top het verbergt
Versneden en versneden druiven
Van sommige stammen die van een andere
En ' s nachts pikken ze op
Om het lot te vervloeken.
Kussen stro
Dat eet hun wang op.
En in de winter thuis
Met vier harde die
Ze moeten ze wat geven.
Het geeft het veld van de vader niet.
Tot volgend jaar komen ze terug.
Met de koffer aan
Om over de pier te lopen
Vanaf het station van Frankrijk
Het zijn mensen van Aragon.
Van Afrika en het zuiden
wijnboer
Els veremadors