Joan Manuel Serrat — Cuando Me Vaya songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cuando Me Vaya" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
Me iré despacio un amanecer
que el sol vendrá a buscarme temprano.
Me iré desnudo, como llegué.
Lo que me diste cabe en mi mano.
Mientras tú duermes deshilaré
en tuyo y mío lo que fue nuestro
y a golpes de uñas en la pared
dejaré escrito mi último verso.
Y a la grupa
del terral, mi chalupa
de blanca vela peinará el mar.
¿Qué soledad te vendrá a buscar???
Cuando me vaya.
Cuando me vaya.
Luna tras luna, llamándome
bajarás donde el azul se rompe.
El viento te abrazará de pie
hurgando el vientre del horizonte.
Una sonrisa se esfumará
rozando el borde de los aleros.
Tu boca amarga preguntará
¿…para quién brillan hoy los luceros?
Y las olas
sembrarán caracolas
arena y algas entre tus pies.
Los besarán y se irán después
hacia otra playa.
Cuando me vaya.
Me iré silbando aquella canción
que me cantaba cuando era un crío
un marinero lleno de ron
por si en verano sentía frío.
Me iré despacio y sé que quizás
te evoque triste doblando el faro.
Después la aldea quedará atrás,
después el día será más claro.
Y ese día
dulce melancolía,
has de arrugarte junto al hogar.
Sin una astilla para quemar.
Cuando me vaya.
Cuando me vaya.
(Gracias a leandro por esta letra)
Songtekstvertaling
Ik zal langzaam vertrekken een dageraad
dat de zon me vroeg zal komen zoeken.
Ik ga naakt zodra ik er ben.
Wat je me gaf past in mijn hand.
Terwijl je slaapt, ben ik bang.
in de jouwe en de mijne wat van ons was
en nagelstempels op de muur
Ik schrijf mijn laatste couplet.
En de kroep
del terral, mijn chalupa.
in wit zeil kamt de zee uit.
Welke eenzaamheid zal er voor je komen???
Als ik wegga.
Als ik wegga.
Maan na Maan, roept Me
je gaat naar beneden waar de Blauwe breekt.
De wind zal je omhelzen staan
door de buik van de horizon snuffelen.
Een glimlach zal vervagen
wrijf over de rand van de dakrand.
Je bittere mond zal vragen
... voor wie schijnen de sterren vandaag?
En de golven
ze zullen slakken zaaien.
zand en algen tussen je voeten.
Ze kussen ze en dan gaan ze weg.
naar een ander strand.
Als ik wegga.
Ik fluit dat liedje.
die voor me zong toen ik klein was.
een Zeeman vol rum.
voor het geval het koud werd in de zomer.
Ik zal langzaam gaan en ik weet dat misschien
Ik maak je verdrietig door de vuurtoren te buigen.
Dan blijft het dorp achter.,
dan wordt de dag duidelijker.
En die dag
zoete melancholie,
je moet langs het huis rimpelen.
Zonder splinter te verbranden.
Als ik wegga.
Als ik wegga.
(Dank aan leandro voor deze brief)