Joan Manuel Serrat — Balada de Otoño songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Balada de Otoño" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
Llueve,
detrás de los cristales, llueve y llueve
sobre los chopos medio deshojados,
sobre los pardos tejados,
sobre los campos, llueve.
Pintaron de gris el cielo
y el suelo
se fue abrigando con hojas,
se fue vistiendo de otoño.
La tarde que se adormece
parece
un niño que el viento mece
con su balada en otoño.
Una balada en otoño,
un canto triste de melancolía,
que nace al morir el día.
Una balada en otoño,
a veces como un murmullo,
y a veces como un lamento
y a veces viento.
Llueve,
detrás de los cristales, llueve y llueve
sobre los chopos medio deshojados,
sobre los pardos tejados
sobre los campos, llueve.
Te podría contar
que esta quemándose mi último leño en el hogar,
que soy muy pobre hoy,
que por una sonrisa doy
todo lo que soy,
porque estoy solo
y tengo miedo.
Si tú fueras capaz
de ver los ojos tristes de una lámpara y hablar
con esa porcelana que descubrí ayer
y que por un momento se ha vuelto mujer.
Entonces, olvidando
mi mañana y tu pasado
volverías a mi lado.
Se va la tarde y me deja
la queja
que mañana será vieja
de una balada en otoño.
Llueve,
detrás de los cristales, llueve y llueve
sobre los chopos medio deshojados…
Songtekstvertaling
Het regent.,
achter de kristallen regent het en regent het
op de half gepelde populieren,
op de bruine daken,
over de velden regent het.
Ze schilderden de lucht grijs
en de grond
hij ging weg om warm te worden met bladeren,
hij vertrok in de herfst.
'S middags valt hij in slaap.
lijken
een kind dat de wind trilt
met zijn ballade in de herfst.
Een ballad in de herfst,
een triest lied van melancholie,
geboren bij de dood van de dag.
Een ballad in de herfst,
soms als een fluistering,
en soms als een klaagzang
en soms wind.
Het regent.,
achter de kristallen regent het en regent het
op de half gepelde populieren,
op de bruine daken
over de velden regent het.
Ik kan het je vertellen.
dat mijn laatste hout in het huis brandt,
dat ik vandaag erg arm ben.,
dat Voor een glimlach geef ik
alles wat ik ben,
omdat ik alleen ben.
en ik ben bang.
Als je in staat was
van het zien van de droevige ogen van een lamp en praten
met dat porselein dat ik gisteren ontdekte.
en dat ze even een vrouw is geworden.
Dus, vergeten
mijn ochtend en jouw verleden
je zou terugkomen naar mijn kant.
Het verlaat de middag en verlaat mij.
klacht
dat morgen oud zal zijn.
van een ballade in de herfst.
Het regent.,
achter de kristallen regent het en regent het
op de half gepelde populieren…