Joan Baez — Stones In The Road songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Stones In The Road" van Joan Baez.
Songteksten
When we were young, we pledged allegiance every morning of our lives
The classroom rang with children’s voices under teacher’s watchful eye
We learned about the world around us at our desks and at dinnertime
Reminded of the starving children, we cleaned our plates with guilty minds
And the stones in the road we played like marbles in the dust
Until a voice called for us to make our way back home
When I was ten, my father held me on his shoulders above the crowd
To see a train draped in mourning pass slowly through our town
His widow kneeled with all her children at the sacred burial ground
The TV glowed that long hot summer with all the cities burning down
And the stones in the road flew out from our bicycle tires
Worlds removed from all those fires as we raced each other home
And now we drink our coffee on the run and climb that ladder rung by rung
We are the daughters and the sons and here’s the line that’s missing…
The starving children have been replaced by souls out on the street
We give a dollar when we pass and hope our eyes don’t meet
We pencil in, we cancel out, we crave the corner suite
We kiss your ass, we make you hold, we doctor the receipt
And the stones in the road leave a mark from whence they came
A thousand points of light or shame, baby, I don’t know
Stones in the road…
Songtekstvertaling
Toen we jong waren, zwoeren we trouw elke ochtend van ons leven.
Het klaslokaal belde met de stemmen van de kinderen onder de ogen van de leraar.
We leerden over de wereld om ons heen aan onze bureaus en bij etenstijd
Herinnerd aan de hongerige kinderen, hebben we onze borden schoongemaakt met schuldige geesten.
En de stenen op de weg speelden we als knikkers in het stof
Totdat een stem riep dat we terug naar huis moesten.
Toen ik tien was, hield mijn vader me op zijn schouders boven de menigte.
Om een trein in rouw langzaam door onze stad te zien passeren
Zijn weduwe knielde met al haar kinderen op de Heilige begraafplaats.
De TV gloeide die lange hete zomer met alle steden in brand
En de stenen op de weg vlogen uit onze fietsbanden.
Werelden verwijderd van al die branden toen we naar huis renden.
En nu drinken we onze koffie op de vlucht en klimmen we op die ladder.
Wij zijn de dochters en de zonen en dit is de lijn die ontbreekt.…
De uitgehongerde kinderen zijn vervangen door zielen op straat.
We geven een dollar als we passeren en hopen dat onze ogen elkaar niet ontmoeten.
We schrijven in, we annuleren, we hunkeren naar de corner suite.
We kussen je kont, we laten je vasthouden, we doen de kwitantie.
En de stenen op de weg laten een teken achter waar ze vandaan kwamen.
Duizend punten van licht of schaamte, baby, Ik weet niet
Stenen op de weg…