Joan Baez — North Country Blues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "North Country Blues" van Joan Baez.
Songteksten
Come gather 'round friends
And I’ll tell you a tale
Of when the red iron ore pits ran plenty
But the cardboard filled windows
And old men on the benches
Tell you now that the whole town is empty
In the north end of town
My own children are grown
But I was raised on the other
In the wee hours of youth
My mother took sick
And I was brought up by my brother
The iron ore poured
As the years passed the door
The drag lines an' the shovels they was a-humming
'Til one day my brother
Failed to come home
The same as my father before him
Well a long winter’s wait
From the window I watched
My friends they couldn’t have been kinder
And my schooling was cut
As I quit in the spring
To marry John Thomas, a miner
Oh the years passed again
And the givin' was good
With the lunch bucket filled every season
What with three babies born
The work was cut down
To a half a day’s shift with no reason
Then the shaft was soon shut
And more work was cut
And the fire in the air, it felt frozen
'Til a man come to speak
And he said in one week
That number eleven was closin'
They complained in the East
They are paying too high
They say that your ore ain’t worth digging
That it’s much cheaper down
In the South American towns
Where the miners work almost for nothing
So the mining gates locked
And the red iron rotted
And the room smelled heavy from drinking
Where the sad, silent song
Made the hour twice as long
As I waited for the sun to go sinking
I lived by the window
As he talked to himself
This silence of tongues it was building
Then one morning’s wake
The bed it was bare
And I’s left alone with three children
The summer is gone
The ground’s turning cold
The stores one by one they’re a-foldin'
My children will go
As soon as they grow
Well, there ain’t nothing here now to hold them
Songtekstvertaling
Kom bij elkaar, vrienden.
En Ik zal je een verhaal vertellen
Van toen de rode ijzererts mijnen veel
Maar het karton vulde ramen
En oude mannen op de banken
Vertel je nu dat de hele stad leeg is.
In het noorden van de stad
Mijn eigen kinderen zijn volwassen.
Maar ik ben opgevoed aan de andere
In de kleine uren van de jeugd
Mijn moeder werd ziek.
En ik ben opgevoed door mijn broer.
Het gegoten ijzererts
Als de jaren voorbij gingen
De sleeplijnen en de schoppen die ze neurieden
Tot op een dag mijn broer
Kon niet naar huis komen
Hetzelfde als mijn vader voor hem.
Een lange winter wachten
Vanuit het raam keek ik
Mijn vrienden, ze kunnen niet aardiger zijn geweest.
En mijn opleiding werd stopgezet.
Als ik stop in de lente
Om te trouwen met John Thomas, een mijnwerker
Oh de jaren gingen weer voorbij
En het geven was goed
Met de lunch emmer gevuld elk seizoen
Er zijn drie baby ' s geboren.
Het werk werd ingekort.
Op een halve dagdienst zonder reden.
Toen was de schacht al snel dicht.
En er werd meer werk gesneden.
En het vuur in de lucht, het voelde bevroren
Tot er een man komt om te spreken.
En hij zei over een week
Dat nummer elf was gekloond.
Ze klaagden in het Oosten.
Ze betalen te hoog.
Ze zeggen dat je erts het graven niet waard is.
Dat het veel goedkoper is.
In de Zuid-Amerikaanse steden
Waar de mijnwerkers bijna voor niets werken
Dus de mijnpoort is afgesloten.
En het Rode ijzer rotte.
En de kamer rook zwaar door het drinken.
Where the sad, silent song
Maakte het uur twee keer zo lang
Terwijl ik wachtte tot de zon ging zinken
Ik woonde bij het raam.
Terwijl hij tegen zichzelf sprak.
Deze stilte van tongen die het aan het opbouwen was
Dan op een ochtendwake
Het bed was leeg.
En ik ben alleen gelaten met drie kinderen
De zomer is voorbij.
De grond wordt koud.
De winkels een voor een zijn ze aan het folden.
Mijn kinderen zullen gaan.
Zodra ze groeien
Er is hier niets om ze vast te houden.