Joan Baez — Mercy Bound songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mercy Bound" van Joan Baez.
Songteksten
Late last night I awoke in a dream
To the sound of a voice that was almost a scream, oh, oh, oh From out of the city and out of the street
Out where the wind hits the cold concrete, oh, oh, oh It’s cold outside, darkness your enemy
No place to hide the voice said this to me In your doorways I have shivered
In your alleys I have gone to ground
But I will be delivered
Someday I will be mercy bound
I dreamed again it was west L.A.
On a crowded street on a hot summer day
She was alone, three months late and beginning to show
In a midriff blouse she would soon outgrow
She had no one to call and no way home
And in my mind, I knew I’d seen myself
But in our blindness, always seems like someone else
There I was a rag a bone
A remnant in your lost and found
I was for once truly alone
Longing to be mercy bound
And I knew that I would wander as child
In the forest till they found me And I called out to them but I could not penetrate
The silence all around me And when I wake I know you’ll comfort me Oh I won’t sleep again for an eternity
But some will never dream again
From sleeping on the ground
And the coming of the morning light
Will not see them mercy bound
Oh, please don’t stop your dreaming
Someday we’ll all be mercy bound, mercy bound
Songtekstvertaling
Gisteravond laat werd ik wakker in een droom
Op het geluid van een stem die bijna een schreeuw was, oh, oh, oh van buiten de stad en van de straat
Waar de wind het koude beton raakt, oh, oh, oh het is koud buiten, duisternis je vijand
Geen plek om de stem te verbergen zei dit tegen mij In uw deuropeningen ik heb rillingen
In uw steegjes ben ik ondergedoken.
Maar Ik zal worden afgeleverd.
Op een dag zal ik aan genade gebonden zijn.
Ik droomde weer dat het west L. A. was.
Op een drukke straat op een warme zomerdag
Ze was alleen, drie maanden te laat en begon te laten zien
In een midriff blouse zou ze snel ontgroeien.
Ze had niemand om te bellen en geen weg naar huis.
En in mijn gedachten, wist ik dat ik mezelf had gezien
Maar in onze blindheid lijkt het altijd op iemand anders.
Daar was ik een vod een bot
Een overblijfsel in je verloren en gevonden
Ik was voor één keer echt alleen.
Verlangen naar genade gebonden
En ik wist dat ik zou dwalen als kind
In het bos tot ze me vonden en ik riep hen maar ik kon niet doordringen
De stilte om me heen en als ik wakker word Weet ik dat je me zult troosten Oh Ik zal nooit meer slapen voor een eeuwigheid
Maar sommigen zullen nooit meer dromen.
Van het slapen op de grond
En de komst van het ochtendlicht
Zal niet zien dat zij gebonden zijn door barmhartigheid.
Hou alsjeblieft niet op met dromen.
Op een dag zullen we allemaal genade gebonden zijn, genade gebonden