Joan Baez — Love Song To A Stranger songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Love Song To A Stranger" van Joan Baez.
Songteksten
How long since I’ve spent a whole night in a twin bed with a stranger
His warm arms all around me?
How long since I’ve gazed into dark eyes that melted my soul down
To a place where it longs to be?
All of your history has little to do with your face
You’re mainly a mystery with violins filling in space
You stood in the nude by the mirror and picked out a rose
From the bouquet in our hotel
And lay down beside me again and I watched the rose
On the pillow where it fell
I sank and I slept in a twilight with only one care
To know that when day broke and I woke that you’d still be there
The hours for once they passed slowly, unendingly by Like a sweet breeze on a field
Your gentleness came down upon me and I guess I thanked you
When you caused me to yield
We spoke not a sentence and took not a footstep beyond
Our two days together which seemingly soon would be gone
Don’t tell me of love everlasting and other sad dreams
I don’t want to hear
Just tell me of passionate strangers who rescue each other
From a lifetime of cares
Because if love means forever, expecting nothing returned
Then I hope I’ll be given another whole lifetime to learn
Because you gave to me oh so many things it makes me wonder
How they could belong to me And I gave you only my dark eyes that melted your soul down
To a place where it longs to be
Songtekstvertaling
Hoe lang geleden heb ik een hele nacht in een tweepersoonsbed doorgebracht met een vreemde
Zijn warme armen om me heen?
Hoe lang geleden dat ik in donkere ogen keek die mijn ziel smolt
Naar een plek waar het wil zijn?
Al je geschiedenis heeft weinig met je gezicht te maken.
Je bent vooral een mysterie met violen die de ruimte vullen.
Je stond naakt bij de spiegel en koos een roos.
Van het boeket in ons hotel
En lag weer naast me en ik keek naar de roos
Op het kussen waar het viel
Ik zonk en sliep in een schemering met maar één zorg.
Om te weten dat toen de dag brak en ik wakker werd dat je er nog steeds zou zijn
De uren voor een keer gingen ze langzaam voorbij, onophoudelijk als een zoete bries op een veld.
Je zachtmoedigheid kwam op me af en ik denk dat ik je heb bedankt.
Toen je me liet toegeven
We spraken geen zin en namen geen stap verder.
Onze twee dagen samen, die schijnbaar snel voorbij zouden zijn.
Vertel me niet over eeuwige liefde en andere trieste dromen.
Ik wil het niet horen.
Vertel me over gepassioneerde vreemden die elkaar redden.
Van een leven vol zorgen
Want als liefde voor altijd betekent, verwacht ik niets terug.
Dan hoop ik dat ik nog een heel leven krijg om te leren.
Want je gaf me zoveel dingen dat ik me afvraag
Hoe ze van mij konden zijn en ik gaf je alleen mijn donkere ogen die je ziel smolt
Naar een plek waar het verlangt te zijn