Joan Baez — Lonely Moon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lonely Moon" van Joan Baez.
Songteksten
You’re tired and you’re poor,
You long to be free,
But in this Godforsaken land
You find no home, no family
On the many roads that you’ve wandered
Since the day of your birth.
You’ve become one of the last,
Lonely and wretched.
Your hair is matted,
Your face and hands are dirty,
And the years that you’ve toiled
Must number somewhere near thirty.
The deepening of a sadness
Broke finally into madness.
You are truly one of the last,
Lonely and wretched.
Your eyes are wild and frightening
At the same time they are blessed
And I wonder if God died,
Turned his back or only just rested.
And you walked out on the seventh day
Through the big gates and on your way
To become one of the last,
Lonely and wretched.
For once you were a child.
Your cheeks were red,
You were well fed.
You laughed and played
Till you got teary,
Ran to your mother
When you were weary.
But somewhere you were forsaken
Alone I’ll not bear the blame
And somehow all was taken,
Your mind, your body, your name.
Forgive us our unkindness,
Our desertion and our blindness,
With you, all the last,
Lonely and wretched.
Forgive us, all the last,
Lonely and wretched
Songtekstvertaling
Je bent moe en arm.,
Je verlangt naar vrijheid,
Maar in dit godvergeten land
Je vindt geen thuis, geen familie
Op de vele wegen die je hebt bewandeld
Sinds de dag van je geboorte.
Je bent één van de laatste geworden.,
Eenzaam en ellendig.
Je haar is mat.,
Je gezicht en handen zijn vuil.,
En de jaren dat je hebt gezwoegd
Moet ergens rond de dertig zijn.
De verdieping van een verdriet
Eindelijk gek geworden.
Je bent echt een van de laatste,
Eenzaam en ellendig.
Je ogen zijn wild en beangstigend.
Tegelijkertijd zijn ze gezegend
En ik vraag me af of God gestorven is.,
Draaide hem de rug toe of alleen uitgerust.
En je liep weg op de zevende dag
Door de grote poorten en op weg
Om een van de laatste te worden,
Eenzaam en ellendig.
Voor één keer was je een kind.
Je wangen waren rood.,
Je was goed gevoed.
Je lachte en speelde
Till you got teary,
Rende naar je moeder.
Toen je moe was.
Maar ergens waar je was verlaten
Alleen zal ik de schuld niet dragen.
En op een of andere manier is alles meegenomen.,
Je geest, je lichaam, je naam.
Vergeef ons onze onvriendelijkheid.,
Onze desertie en onze blindheid,
Met jou, de laatste,
Eenzaam en ellendig.
Vergeef ons, de laatste,
Eenzaam en ellendig