Joan Baez — Last, Lonely And Wretched songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Last, Lonely And Wretched" van Joan Baez.
Songteksten
You’re tired and you’re poor
You long to be free
But in this Godforsaken land
You find no home, no family
On the many roads that you’ve wandered
Since the day of your birth
You’ve become one of the last
Lonely and wretched
Your hair is matted
Your face and hands are dirty
And the years that you’ve toiled
Must number somewhere near thirty
The deepening of a sadness
Broke finally into madness
You are truly one of the last
Lonely and wretched
Your eyes are wild and frightening
At the same time they are blessed
And I wonder if God died
Turned his back or only just rested
And you walked out on the seventh day
Through the big gates and on your way
To become one of the last
Lonely and wretched
For once you were a child
Your cheeks were red
You were well fed
You laughed and played
Till you got teary
Ran to your mother
When you were weary
But somewhere you were forsaken
Alone I’ll not bear the blame
And somehow all was taken
Your mind, your body, your name
Forgive us our unkindness
Our desertion and our blindness
With you, all the last
Lonely and wretched
Forgive us, all the last
Lonely and wretched
Songtekstvertaling
Je bent moe en arm.
Je verlangt naar vrijheid
Maar in dit godvergeten land
Je vindt geen thuis, geen familie
Op de vele wegen die je hebt bewandeld
Sinds de dag van je geboorte
Je bent één van de laatste geworden.
Eenzaam en ellendig
Je haar is mat.
Je gezicht en handen zijn vuil.
En de jaren dat je hebt gezwoegd
Moet ergens in de buurt van dertig zijn.
De verdieping van een verdriet
Eindelijk gek geworden.
Je bent echt een van de laatste
Eenzaam en ellendig
Je ogen zijn wild en beangstigend.
Tegelijkertijd zijn ze gezegend
En ik vraag me af of God gestorven is.
Hij draaide zich om of rustte alleen uit.
En je liep weg op de zevende dag
Door de grote poorten en op weg
Om een van de laatste te worden
Eenzaam en ellendig
Voor één keer was je een kind.
Je wangen waren rood.
Je was goed gevoed.
Je lachte en speelde
Till you got teary
Rende naar je moeder.
Toen je moe was
Maar ergens waar je was verlaten
Alleen zal ik de schuld niet dragen.
En op een of andere manier is alles meegenomen.
Je geest, je lichaam, je naam
Vergeef ons onze onvriendelijkheid.
Onze desertie en onze blindheid
Met jou, de laatste
Eenzaam en ellendig
Vergeef ons, de laatste
Eenzaam en ellendig