Joan Baez — Gabriel And Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gabriel And Me" van Joan Baez.
Songteksten
The grey quiet horse wears the reins of dawn,
And nobody knows what mountain he’s from.
In his mouth he carries the golden key,
And nobody sees him but Gabriel and me.
Gabriel and me.
His nose is silver and his mane is white,
His eyes are black and starry like night.
So softly he splashes his hoofs in the sea,
That nobody hears him but Gabriel and me.
Gabriel and me.
He comes in the morning when the air is still,
He races the sun and he always will.
We raise up the window and call through the trees,
Oh we’d love to fly with you, Gabriel and me.
Gabriel and me.
For your back is wingless and there’s room for two,
We’ll mount from a tree and ride straight on through.
But I guess you’re wiser than I thought you’d be,
For you never will listen to Gabriel and me.
Gabriel and me.
For you know that one day we’ll forget to wake,
Call it destiny, call it fate.
You’ll nuzzle us softly and so silently,
We’ll ride in the morning, Gabriel and me,
With the golden key.
Gabriel and me,
Forever to the sea.
Songtekstvertaling
Het grijze stille paard draagt de teugels van de dageraad,
En niemand weet van welke berg hij komt.
In zijn mond draagt hij de gouden sleutel,
En niemand ziet hem behalve Gabriel en ik.
Gabriel en ik.
Zijn neus is zilver en zijn manen zijn wit.,
Zijn ogen zijn zwart en starend als de nacht.
Zo zachtjes spat hij zijn hoeven in de zee,
Dat niemand hem hoort behalve Gabriel en ik.
Gabriel en ik.
Hij komt in de ochtend als de lucht nog steeds is,
Hij racet tegen de zon en dat zal hij altijd blijven doen.
We doen het raam omhoog en roepen door de bomen,
We zouden graag met jou, Gabriel en mij vliegen.
Gabriel en ik.
Want je rug is wingless en er is ruimte voor twee,
We klimmen uit een boom en rijden er recht doorheen.
Maar ik denk dat je wijzer bent dan ik dacht dat je zou zijn.,
Want je zult nooit naar Gabriel en mij luisteren.
Gabriel en ik.
Want je weet dat we op een dag vergeten om wakker te worden,
Noem het lot, noem het lot.
Je snuffelt zachtjes en stil tegen ons aan.,
We rijden morgen, Gabriel en ik.,
Met de gouden sleutel.
Gabriel en ik.,
Voor altijd naar zee.