Joan Baez — Cambodia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cambodia" van Joan Baez.
Songteksten
We’ve watched them leaving, seen their ragged flight
Children of the jungle, mothers of the night
A boy of ten by the roadside lies
Hears his future in whispers and cries
And clutching a tiny Buddha charm
A baby dies in his mother’s arms
Is there only sorrow in Cambodia?
Is there no tomorrow in Cambodia?
Leaving the graves of your ancestors after a thousand years
Leaving a few belongings after a thousand tears
How come you never left before through bombing, famine and flood?
Are the rivers useless now spilling over with blood?
Is there only sorrow in Cambodia?
Is there no tomorrow in Cambodia?
I hear there are very few children from ages one to five
It takes more than jungle leaves to keep the young ones alive
I hear some of the rice got through the outside’s trying to send to you
There you sit in the ruins of war, the doctors are waiting at your door
And we will try and feed you, try and go to you
People of Kampuchea, Cambodia
A little way in from the border in the crowded camps
I’ve seen mothers giving birth, seen beautiful orphans dance
An old man turns and covers his eyes, he was never supposed to cry
With sons and daughters and home and wife
Taken from him in his autumn life
Should we try and feed you, say hello to you
Old man of Kampuchea, Kampuchea, Cambodia
Call another conference, write another song
Deliver another ton of rice and hope it gets where it belongs
And rival teams of bandits are really the only choice
Even if the people had their bellies filled, even if the people had a voice
And meanwhile, lovers are caught in the crossfire
Children are caught in the barbed wire
Military sinks in the mire
Let me show it to you
Is there only sorrow, only sorrow in Cambodia?
Is there no tomorrow, no tomorrow in Cambodia?
Still we’ll try and feed you, try and show to you
People of Kampuchea, Kampuchea, Cambodia
Songtekstvertaling
We hebben gezien hoe ze weggingen, hun ruige vlucht zagen.
Kinderen van de jungle, moeders van de nacht
Een jongen van tien ligt langs de weg.
Hoort zijn toekomst in gefluister en geschreeuw
En met een kleine Boeddha charme
Een baby sterft in de armen van zijn moeder
Is er alleen verdriet in Cambodja?
Is er geen morgen in Cambodja?
Het verlaten van de graven van je voorouders na duizend jaar
Een paar bezittingen achterlaten na duizend tranen.
Waarom ben je nooit eerder weggegaan door bombardementen, hongersnood en overstroming?
Zijn de rivieren nutteloos die nu overlopen met bloed?
Is er alleen verdriet in Cambodja?
Is er geen morgen in Cambodja?
Ik hoor dat er maar weinig kinderen zijn van één tot vijf jaar.
Er is meer nodig dan jungle Bladeren om de jongeren in leven te houden.
Ik hoor dat er rijst door de buitenkant is gekomen.
Daar zit je in de puinhopen van de oorlog, de dokters wachten voor je deur.
En we zullen proberen je te voeden, proberen naar je toe te gaan
Inwoners van Kampuchea, Cambodja
Een klein stukje van de grens in de overvolle kampen
Ik heb moeders zien bevallen, mooie wezen zien dansen.
Een oude man draait zich om en bedekt zijn ogen, hij had nooit mogen huilen
Met zonen en dochters en huis en vrouw
Van hem afgenomen in zijn herfstleven
Zullen we je proberen te voeden, je gedag zeggen?
Oude man van Kampuchea, Kampuchea, Cambodja
Bel een andere conferentie, Schrijf een ander lied
Bezorg nog een ton rijst en hoop dat het komt waar het hoort.
En rivaliserende bandieten zijn echt de enige keuze.
Zelfs als de mensen hun buiken gevuld hadden, zelfs als de mensen een stem hadden.
En ondertussen zitten geliefden vast in het kruisvuur.
Kinderen zitten vast in het prikkeldraad.
Militaire zinkt in de modder.
Ik zal het je laten zien.
Is er alleen verdriet, alleen verdriet in Cambodja?
Is er geen morgen, geen morgen in Cambodja?
Toch proberen we je te voeden, proberen het je te laten zien.
Inwoners van Kampuchea, Kampuchea, Cambodja