Jethro Tull — Prelude songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Prelude" van Jethro Tull.
Songteksten
Owl loved to rest quietly whilst no one was watching. Sitting on a fence one
day,
he was surprised when suddenly a kangaroo ran close by. Now this may not
seem strange, but when Owl overheard Kangaroo whisper to no one in particular, «The hare has lost his spectacles,"well, he began to wonder.
Presently, the moon appeared from behind a cloud and there, lying on the grass
was hare. In the stream that flowed by the grass a newt. And sitting astride a twig of a bush a bee. Ostensibly motionless, the hare was trembling with
excitement, for without his spectacles he was completely helpless. Where were
his spectacles? Could someone have stolen them? Had he mislaid them? What
was he to do? Bee wanted to help, and thinking he had the answer began:
«You probably ate them thinking they were a carrot.""No!"interrupted Owl,
who was wise. «I have good eye-sight, insight, and foresight. How could an intelligent hare make such a silly mistake?"But all this time, Owl had been
sitting on the fence, scowling! Kangaroo were hopping mad at this sort of talk.
She thought herself far superior in intelligence to the others. She was their
leader,
their guru. She had the answer: «Hare, you must go in search of the optician.»
But then she realized that Hare was completely helpless without his spectacles.
And so, Kangaroo loudly proclaimed, «I can’t send Hare in search of anything!»
«You can guru, you can!"shouted Newt. «You can send him with Owl."But Owl
had gone to sleep. Newt knew too much to be stopped by so small a problem
«You can take him in your pouch."But alas, Hare was much too big to fit into
Kangaroo’s pouch. All this time, it had been quite plain to hare that the others
knew nothing about spectacles.
As for all their tempting ideas, well Hare didn’t care. The lost spectacles were
his own affair. And after all, Hare did have a spare a-pair. A-pair.
We sleep by the ever-bright hole in the door,
eat in the corner, talk to the floor,
cheating the spiders who come to say «Please»,
(politely). They bend at the knees.
Well, I’ll go to the foot of our stairs.
Old gentlemen talk of when they were young
of ladies lost and erring sons.
Lace-covered dandies revel (with friends)
pure as the truth, tied at both ends.
Well I’ll go to the foot of our stairs.
Scented cathedral spire pointed down.
We pray for souls in Kentish Town.
A delicate hush the gods, floating by wishing us well, pie in the sky.
God of ages, Lord of Time, mine is the right to be wrong.
Well I’ll go to the foot of our stairs.
Jack rabbit mister spawn a new breed
of love-hungry pilgrims (no bodies to feed).
Show me a good man and I’ll show you the door.
The last hymn is sung and the devil cries «More.»
Well, I’m all for leaving and that being done,
I’ve put in a request to take up my turn
in that forsaken paradise that calls itself «Hell»
where no-one has nothing and nothing is well meaning fool,
pick up thy bed and rise up from your gloom smiling.
Give me your hate and do as the loving heathen do.
Colours I’ve none, dark or light, red, white or blue.
Cold is my touch (freezing).
Summoned by name — I am the overseer over you.
Given this command to watch o’er our miserable sphere.
Fallen from grace, called on to bring sun or rain.
Occasional corn from my oversight grew.
Fell with mine angels from a far better place,
offering services for the saving of face.
Now you’re here, you may as well admire
all whom living has retired from the benign reconciliation.
Legends were born surrounding mysterious lights
seen in the sky (flashing).
I just lit a fag then took my leave in the blink of an eye.
Passionate play join round the maypole in dance
(primitive rite) (wrongly).
Summoned by name I am the overseer over you.
Flee the icy Lucifer. Oh he’s an awful fellow!
What a mistake! I didn’t take a feather from his pillow.
Here’s the everlasting rub… neither am I good or bad.
I’d give up my halo for a horn and the horn for the hat I once had.
I’m only breathing. There’s life on my ceiling.
The flies there are sleeping quietly.
Twist my right arm in the dark.
I would give two or three for
one of those days that never made
impressions on the old score.
I would gladly be a dog barking up the wrong tree.
Everyone’s saved we’re in the grave.
See you there for afternoon tea.
Time for awaking the tea lady’s making
a brew-up and baking new bread.
Pick me up at half past none
there’s not a moment to lose.
There is the train on which I came.
On the platform are my old shoes.
Station master rings his bell.
Whistles blow and flags wave.
A little of what you fancy does you good (Or so it should).
I thank everybody
for making me welcome.
I’d stay but my wings have just dropped off.
Hail! Son of kings make the ever-dying sign
cross your fingers in the sky for those about to BE.
There am I waiting along the sand.
Cast your sweet spell upon the land and sea.
Magus Perde, take your hand from off the chain.
Loose a wish to still, the rain, the storm about to BE.
Here am I (voyager into life).
Tough are the soles that tread the knife’s edge.
Break the circle, stretch the line, call upon the devil.
Bring the gods, the gods' own fire
In the conflict revel.
The passengers upon the ferry crossing, waiting to be born,
renew the pledge of life’s long song rise to the reveille horn.
Animals queueing at the gate that stands upon the shore
breathe the ever-burning fire that guards the ever-door.
Man — son of man — buy the flame of ever-life
(yours to breathe and breath the pain of living)… living BE!
Here am I! Roll the stone away
from the dark into ever-day.
There was a rush along the Fulham Road
into the Ever-passion Play.
Songtekstvertaling
Uil hield ervan rustig te rusten terwijl niemand toekeek. Zittend op een hek
dag,
hij was verrast toen er opeens een kangoeroe in de buurt kwam. Dit kan niet.
vreemd, maar toen Uil kangoeroe hoorde fluisteren tegen niemand in het bijzonder, "de Haas heeft zijn bril verloren,"begon hij zich af te vragen.
Weldra verscheen de maan van achter een wolk en daar, liggend op het gras.
was hare. In de stroom die stroomde door het gras een salamander. En zittend op een takje van een struik een bij. Ogenschijnlijk onbeweeglijk, beefde de haas met
opwinding, want zonder zijn bril was hij compleet hulpeloos. Waar waren
zijn bril? Kan iemand ze gestolen hebben? Was hij ze kwijt? Wat
moest hij dat doen? Bee wilde helpen en dacht dat hij het antwoord had.:
"Je hebt ze waarschijnlijk opgegeten, denkend dat ze een wortel waren.""Nee!onderbroken Uil,
die wijs was. "Ik heb goed zicht, inzicht en vooruitziendheid. Hoe kan een intelligente haas zo ' n domme fout maken?"Maar al die tijd, was Uil
op het hek zitten, fronsen! Kangoeroe was boos op dit soort praatjes.
Ze vond zichzelf veel intelligenter dan de anderen. Ze was hun
leider,
hun goeroe. Zij had het antwoord: "Haas, je moet op zoek gaan naar de opticien.»
Maar toen besefte ze dat Hare hulpeloos was zonder zijn bril.
En zo riep kangoeroe luid: "Ik kan Hare niet op zoek naar iets sturen!»
"Je kunt goeroe zijn, je kan het!"riep Newt. "Je kunt hem sturen met uil."Maar Uil
was gaan slapen. Newt wist te veel om gestopt te worden door zo ' n klein probleem.
"Je kunt hem meenemen in je buidel."Maar helaas, Hare was veel te groot om in te passen
Kangaroe ' s buidel. Al die tijd was het heel duidelijk dat de anderen
hij wist niets van brillen.
Wat al hun verleidelijke ideeën betreft, Hare gaf er niets om. De verloren bril was
zijn eigen affaire. En Haas had tenslotte een reserve-a-pair. Een paar.
We Slapen bij het altijd heldere gat in de deur.,
eet in de hoek, praat met de vloer,
de spinnen bedriegen die komen zeggen:»,
(beleefd). Ze buigen voor de knieën.
Ik ga naar de trap.
Oude heren praten over toen ze jong waren.
van verloren en dwalende zonen.
Kant-bedekte dandies reveleren (met vrienden)
zo puur als de waarheid, aan beide kanten gebonden.
Ik ga naar de trap.
De geurkathedraal is naar beneden gericht.
We bidden voor zielen in Kentish Town.
Een delicate stilte voor de goden, zwevend door ons het beste te wensen, taart in de lucht.
God van de eeuwigheid, Heer van de tijd, de mijne is het recht om verkeerd te zijn.
Ik ga naar de trap.
Jack rabbit mister Brown a new breed
van de hongerige pelgrims (geen lichamen om te voeden).
Toon me een goede man en ik laat je de deur zien.
De laatste hymne wordt gezongen en de duivel roept "meer.»
Nou, ik ben er helemaal voor om te vertrekken en dat klaar is.,
Ik heb een verzoek ingediend om mijn beurt te nemen.
in dat verlaten paradijs dat zichzelf "hel" noemt»
waar niemand iets heeft en niets goed betekent dwaas,
raap je bed op en sta op van je sombere glimlach.
Geef me je haat en doe wat de liefdevolle heidenen doen.
Kleuren heb ik niet, donker of licht, rood, wit of blauw.
Koud is mijn aanraking (bevriezen).
Opgeroepen bij naam-Ik ben de opzichter over jou.
Met dit bevel om op onze ellendige sfeer te letten.
Gevallen uit de gratie, geroepen om zon of regen te brengen.
Af en toe groeide er maïs uit mijn toezicht.
Viel met mijn engelen van een veel betere plek,
het aanbieden van diensten voor het redden van gezicht.
Nu je hier bent, kun je net zo goed bewonderen
allen die leven hebben zich teruggetrokken uit de goedaardige verzoening.
Legendes werden geboren rond mysterieuze lichten.
gezien in de hemel.
Ik stak een sigaret op en vertrok in een oogwenk.
Gepassioneerd spelen doe mee rond de maypole in dans
(primitieve rite) (ten onrechte).
Opgeroepen bij naam ben ik de opzichter over jou.
Ontvlucht de ijzige Lucifer. Oh hij is een vreselijke kerel!
Wat een vergissing! Ik heb geen veer uit zijn kussen gehaald.
Hier is het eeuwige probleem ... noch ben ik goed of slecht.
Ik zou mijn halo opgeven voor een hoorn en de hoorn voor de hoed die ik ooit had.
Ik adem alleen maar. Er is leven op mijn plafond.
De vliegen daar slapen rustig.
Draai mijn rechterarm in het donker.
Ik zou er twee of drie geven voor
een van die dagen die nooit
indrukken op de oude score.
Ik zou graag een hond zijn die tegen de verkeerde boom blaft.
Iedereen is gered. we liggen in het graf.
Ik zie je daar voor de middagthee.
Tijd om de theedame wakker te maken.
een brouwsel en het bakken van nieuw brood.
Haal me om half twee op.
er is geen moment te verliezen.
Daar is de trein waar ik op kwam.
Op het perron staan mijn oude schoenen.
De stationschef belt aan.
Fluitjes blazen en vlaggen zwaaien.
Een beetje van wat je wilt doet je goed (of zo hoort het).
Ik dank iedereen
om me welkom te heten.
Ik zou blijven, maar m ' n vleugels zijn net gevallen.
Heil! Zoon van koningen maak het eeuwige teken
kruis je vingers in de lucht voor degenen die op het punt staan.
Daar wacht ik langs het zand.
Werp je zoete spreuk over het land en de zee.
Magus Perde, haal je hand van de ketting.
Een wens verliezen om stil te blijven, de regen, de storm die op het punt staat te zijn.
Hier ben ik (voyager in life).
Moeilijk zijn de zolen die de rand van het mes betreden.
Verbreek de cirkel, strek de lijn, roep de duivel aan.
Breng de goden, het eigen vuur van de goden
In het conflict reveleren.
De passagiers op de veerboot, wachtend om geboren te worden,
vernieuw de belofte van het lange lied van het leven ... sta op naar de Reveille Hoorn.
Dieren die in de rij staan bij de poort die op de kust staat
adem het brandend vuur in dat de deur bewaakt.
Mens — zoon van de mens-koop de vlam van het leven
... leven!
Hier ben ik! Rol de steen weg
van het donker naar elke dag.
Er was een stormloop langs de Fulham Road.
in het altijd Passie spel.