Jenny Omnichord — Buildings songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Buildings" van Jenny Omnichord.
Songteksten
In five minutes, or maybe two
there’d be one thing to do He’d be waiting on the line
or else walk with her if he had the time
She got out her purse and took out her phone
and called him up early to see if he was home
but there’s nobody here this time
it said, how could she be sure
that he didn’t forget
because the buildings are too tall
but it split across the middle
then there’s no building at all
she couldn’t see a place
where a walk would make a difference
there’s only so much that i can take
when you start talking business
why don’t we let it all fall down today
and then see if we miss it why don’t we let it all fall down today
and then see if we miss it she brushed her bangs from off her face
closed her eyes and sighed a lot
put the chair in its place
once again, he had forgot
she put the candle back in its drawer
the one she’d used some other time
and she waited for the sad to fade
and something else to fill her mind
because the buildings are too tall
but they split across the middle
and there’s no building at all
no building at all
no building at all
no building at all
Songtekstvertaling
Over vijf minuten, of misschien twee.
er zou één ding te doen zijn hij zou wachten op de lijn
of loop met haar mee als hij tijd had.
Ze pakte haar tas en pakte haar telefoon.
en belde hem vroeg om te zien of hij thuis was.
maar deze keer is er niemand.
er stond, hoe kon ze er zeker van zijn?
dat hij het niet vergeten was.
omdat de gebouwen te hoog zijn.
maar het splitste zich door het midden.
dan is er helemaal geen gebouw.
ze kon geen plek zien.
waar een wandeling een verschil zou maken
er is maar zoveel dat ik aan kan.
als je over zaken begint te praten
waarom laten we het niet allemaal vallen vandaag
en dan kijken of we het missen waarom laten we het niet allemaal vallen vandaag
en dan kijken of we het missen ze veegde haar pony van haar gezicht
ze sloot haar ogen en zuchtte veel.
zet de stoel op zijn plaats.
hij was het weer vergeten.
ze legde de kaars terug in zijn lade.
degene die ze een andere keer had gebruikt.
en ze wachtte tot het verdriet vervaagde.
en iets anders om haar geest te vullen
omdat de gebouwen te hoog zijn.
maar ze splitsten zich door het midden.
en er is helemaal geen gebouw.
helemaal geen gebouw.
helemaal geen gebouw.
helemaal geen gebouw.