Jennifer Damiano — Aftershocks songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aftershocks" van Jennifer Damiano.
Songteksten
They’ve managed to get rid of me
Returned me to the grave
ECT, electric chair
We shock who we can’t save
They’ve cleared you of my memory
And many more as well
You may have wanted some of them
But who can ever tell
Your brainwaves are more regular
The chemistry more pure
The headaches and the nausea will pass
And you’ll endure
Your son is gone forever though
Of that the doctor’s sure
The memories will wane, the aftershocks remain
You wonder which is worse, the symptom or the cure
They’ve managed to get rid of me
I’m gone without a trace
But sear the soul and leave a scar
No treatment can erase
They’ve cut away the cancer
But forgot to fill the hole
They moved me from your memory
I’m still there in your soul
Your life goes back to normal now
Or so they all believe
Your heart is in your chest again
Not hanging from your sleeve
They’ve driven out the demons
And they’ve earned you this reprieve
The memories are gone, the aftershocks live on
But with nothing to remember is there nothing left to grieve?
With nothing to remember
Songtekstvertaling
Ze zijn er in geslaagd om van me af te komen.
Bracht me terug in het graf
ECT, elektrische stoel
We shockeren wie we niet kunnen redden
Ze hebben mijn geheugen gewist.
En nog veel meer.
Misschien wilde je er een paar.
Maar wie weet
Je hersengolven zijn regelmatiger.
De chemie zuiverder
De hoofdpijn en de misselijkheid gaan over.
En je zult het verdragen.
Je zoon is voor altijd weg.
Daar is de dokter zeker van.
De herinneringen zullen afnemen, de naschokken blijven
Je vraagt je af wat erger is, het symptoom of het geneesmiddel
Ze zijn er in geslaagd om van me af te komen.
Ik ben spoorloos verdwenen.
Maar sear de ziel en laat een litteken achter
Geen behandeling kan wissen
Ze hebben de kanker weggeknipt.
Maar vergat het gat te vullen.
Ze hebben me uit je geheugen gehaald.
Ik ben nog steeds in je ziel.
Je leven wordt weer normaal.
Of dat geloven ze allemaal.
Je hart zit weer in je borst.
Niet aan je mouw hangen
Ze hebben de demonen verdreven.
En ze hebben je dit uitstel verdiend.
De herinneringen zijn weg, de naschokken leven voort
Maar is er niets meer om over te rouwen?
Zonder iets te herinneren.