Jeniferever — Nangijala songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nangijala" van Jeniferever.
Songteksten
Let go of the burden that keeps you looking back
at the tracks that you made as you fell.
What’s the reasons for that.
Let go of the burden that keeps you
looking back at the tracks that you made as you fell.
What’s the reasons for that
if we will never try to stand again.
Two summers passed but the winters didn’t.
You moved but you keep coming back.
This place kept us both down and you knew that.
But you,
you took the first breath
as we reached the surface.
You took the first breath.
Two summers passed but the winters didn’t.
They remained within us like monuments of the words we never said.
But you,
you took the first breath
as we reached the surface.
You took the first breath.
And i,
i told you my secrets.
There will be no more cold.
You took the first breath,
now will you let go.
You tried to find home and it’s in your hands now.
You tried and it’s far from what slipped through,
slipped through ours.
Wasn’t this what you asked for.
You tried to find home and it’s in your hands now.
So shouldn’t you
let go of the burden that keeps you looking back at the tracks
that you made as you fell.
What’s the reasons for that
if we will never try to stand again.
Two summers passed but the winters didn’t.
You moved but you keep coming back.
You moved but you keep coming back.
Songtekstvertaling
Laat de last los die je terug laat kijken.
bij de sporen die je maakte toen je viel.
Waarom?
Laat de last los die je houdt.
terugkijkend op de sporen die je maakte toen je viel.
Wat is de reden daarvoor?
als we nooit meer proberen te staan.
Twee zomers gingen voorbij, maar de winters niet.
Je bewoog, maar je blijft terugkomen.
Deze plek hield ons beiden beneden en dat wist je.
Maar jij ... ,
je nam de eerste ademteug.
toen we de oppervlakte bereikten.
Je nam de eerste ademtocht.
Twee zomers gingen voorbij, maar de winters niet.
Ze bleven in ons als monumenten van de woorden die we nooit zeiden.
Maar jij ... ,
je nam de eerste ademteug.
toen we de oppervlakte bereikten.
Je nam de eerste ademtocht.
En ik,
ik heb je mijn geheimen verteld.
Er zal geen kou meer zijn.
Je nam de eerste ademteug.,
laat nu los.
Je probeerde thuis te vinden en het ligt nu in jouw handen.
Je hebt het geprobeerd en het is verre van wat er doorheen glipte.,
glipte door de onze.
Was dit niet waar je om vroeg.
Je probeerde thuis te vinden en het ligt nu in jouw handen.
Zou jij dat ook niet moeten doen?
laat de last los die je terug laat kijken naar de sporen.
die je maakte toen je viel.
Wat is de reden daarvoor?
als we nooit meer proberen te staan.
Twee zomers gingen voorbij, maar de winters niet.
Je bewoog, maar je blijft terugkomen.
Je bewoog, maar je blijft terugkomen.