Jem Warren — Lonely road songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lonely road" van Jem Warren.
Songteksten
It’s been a long time coming I pull over to the side
Of this dusty road I’ve travelled on for far too many miles.
‘Cause my tank is low, my wheels are worn, I’ve lost the will to drive,
So I pull my keys, get on my feet and look to hitch a ride.
Cause it’s been a long, long, long lonely road
Behind the wheel of this cage of steel,
That has long since held my soul.
It’s been a long, long, long lonely road.
With no one by my side while I blindly try
To find my way back home.
And now you’ve been stranded on this island, formed by volcanoes of despair,
Since you crossed the sea while you breathed in heartbreaks salty air.
So you bottle up a note with hopes it one day will be read.
When it washed ashore out it poured and this is what it said…
It said please, please, please feed my soul,
‘Cause I’m served plenty of attention but no one can hold my own.
Won’t you please, please, please, please feed my soul,
‘Cause I’ve starving for affection that could fill me up and satisfy and leave me feeling whole.
And now you’ve made your way since your great escape since you crossed the ocean blue.
And the trail I blazed for countless days has lead me straight to you.
I had given up on finding love, I exhausted all my faith,
But when your eyes met mine a voice inside said Lord I have been saved!
It’s the end of this long and lonely road,
‘Cause we’re there for one another as our destinies unfold.
It’s the end of this long and lonely road,
‘Cause now we’ve got each other’s arms to comfort and to hold,
To warm away the cold.
So never let me go
Back down that lonely road.
Songtekstvertaling
Het is lang geleden dat ik aan de kant van deze stoffige weg stond waar ik veel te veel kilometers op heb gereisd.
Want mijn tank is laag, mijn wielen zijn versleten, ik ben de wil kwijt om te rijden, dus ik trek aan mijn sleutels, sta op en kijk of ik een lift krijg.
Want het is een lange, lange, lange eenzame weg geweest achter het stuur van deze kooi van staal, die lang geleden mijn ziel vasthield.
Het is een lange, lange, lange, eenzame weg geweest.
Met niemand aan mijn zijde terwijl ik blind mijn weg terug naar huis probeer te vinden.
En nu ben je gestrand op dit eiland, gevormd door vulkanen van wanhoop, sinds je de zee overstak terwijl je hartverscheurende zoute lucht inademde.
Dus je stopt een briefje in de hoop dat het ooit gelezen wordt.
Toen het aanspoelde goot het uit en dit is wat het zei... het zei alsjeblieft, alsjeblieft, voed mijn ziel, want Ik heb genoeg aandacht maar niemand kan het houden van mijn eigen.
Wil je alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft, geef mijn ziel te eten, want ik heb honger naar genegenheid die me kan vullen en bevredigen en me compleet kan laten voelen.
En nu ben je op weg sinds je grote ontsnapping sinds je de oceaan overgestoken hebt.
En het pad dat ik ontelbare dagen heb afgelegd, heeft me rechtstreeks naar jou geleid.
Ik had het vinden van liefde opgegeven, ik heb al mijn geloof uitgeput, maar toen jouw ogen de mijne ontmoetten, sprak een stem van binnen: "Heer, Ik ben gered!"
Het is het einde van deze lange en eenzame weg, want we zijn er voor elkaar als ons lot zich ontvouwt.
Het is het einde van deze lange en eenzame weg, want nu hebben we elkaars armen om te troosten en vast te houden, om de kou weg te warmen.
Dus laat me nooit meer die eenzame weg bewandelen.