Jeanne Cherhal — Astoria songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Astoria" van Jeanne Cherhal.
Songteksten
Elle marchait sur l’avenue frange noire et taille menue,
légere au bras du musicien.
Par amour elle avait voulue
traverser l’atlantique à vu pour être sienne, et qu’il soit sien
Énlancé sous la lune écrue,
ils se parlaient sans retenu,
d’amour dans le petit matin
car quand on s’aime s’est connu,
même ds la fraicheur des rues,
on est poètes et on est bien.
Elle marchait sur l’avenue,
comme une amoureuse éperdue
tout droit venue de st germain.
Il était fou de ses bras nus,
de sa langueur de chat perdu,
de son profil et de ses mains.
À la lueur du jour accru,
ils regagnèrent, courbaturés
son grand hôtel américain.
Mais la porte fut rabattu car
établissement cossu ne voulais pas de musicien.
Blessée, choquée mais convaincue,
elle exigea qu’on les recues tous les deux chambre 301.
Sans réfléchir et les mains nues,
sachez qu’elle se serais battue pour les plumoirs de son prochain.
Et la belle si convaincu fut la plus forte, aucun ne pu la détourner de son
chemin.
Son éternel amour, ému lui pris la main et disparu avec elle chambre 301.
(Merci à clem pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ze liep over de avenue black fringe en kleine taille,
licht op de arm van de muzikant.
Uit liefde die ze had gewild
steek de Atlantische Oceaan over om van hem te zijn, en laat hem zijn
Ontketend onder de donkere maan,
ze spraken zonder terughoudendheid.,
liefde in de vroege ochtend
want als we van elkaar houden, kennen we elkaar.,
zelfs de versheid van de straten,
we zijn dichters en we zijn goed.
Ze liep over de avenue,
als een verloren minnaar
rechtstreeks uit St germain.
Hij was gek met zijn blote armen.,
van haar verloren kat langheid,
van zijn profiel en zijn handen.
In het toegenomen daglicht,
ze kwamen terug, pijnlijk.
zijn grote Amerikaanse Hotel.
Maar de deur werd neergeslagen omdat
cossu Instituut wilde geen muzikant.
Gekwetst, geschokt maar overtuigd,
ze eiste dat ze beiden werden ontvangen door kamer 301.
Zonder na te denken en met blote handen,
ze zou hebben gevochten voor de plumeau ' s van haar buurvrouw.
En de mooie zo overtuigd was de sterkste, niemand kon haar wegsturen van haar
pad.
Haar eeuwige, ontroerende liefde nam haar hand en verdween met haar kamer 301.
(Dank aan clem voor deze woorden)