Jean Sablon — Seul songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Seul" van Jean Sablon.
Songteksten
On est deux mon amour
Et l’amour chante et rit
Mais à la mort du jour
Dans les draps de l’ennui
On se retrouve seul
On est dix à défendre
Les vivants par des morts
Mais cloués par leurs cendres
Au poteau du remords
On se retrouve seul
On est cent qui dansons
Au bal des bons copains
Mais au dernier lampion
Mais au premier chagrin
On se retrouve seul
On est mille contre mille
A se croire les plus forts
Mais à l’heure imbécile
Où ça fait deux mille morts
On se retrouve seul
On est million à rire
Du million qui est en face
Mais deux millions de rires
N’empêchent que dans la glace
On se retrouve seul
On est mille à s’asseoir
Au sommet de la fortune
Mais dans la peur de voir
Tout fondre sous la lune
On se retrouve seul
On est cent que la gloire
Invite sans raison
Mais quand meurt le hasard
Quand finit la chanson
On se retrouve seul
On est dix à coucher
Dans le lit de la puissance
Mais devant ces armées
Qui s’enterrent en silence
On se retrouve seul
On est deux à vieillir
Contre le temps qui cogne
Mais lorsqu’on voit venir
En riant la charogne
On se retrouve seul.
Songtekstvertaling
We zijn allebei mijn liefde
En liefde zingt en lacht
Maar tot de dood van de dag
In de lakens van verveling
We zijn alleen.
We zijn tien om te verdedigen.
The living by the dead
Maar vastgespijkerd door hun as
Aan de paal van wroeging
We zijn alleen.
We dansen honderd keer.
Op het bal van goede vrienden
Maar bij de laatste lamp
Maar bij het eerste verdriet
We zijn alleen.
We zijn duizend tegen duizend.
Om de sterkste te geloven
Maar op dat moment dwaas
Waar het tweeduizend doden is.
We zijn alleen.
We zijn een miljoen lacht
Van de miljoenen die tegenover staan
Maar twee miljoen lacht
Alleen in ijs voorkomen
We zijn alleen.
We zijn duizend om te gaan zitten.
Op het hoogtepunt van het geluk
Maar in angst om te zien
Alles smelt onder de maan
We zijn alleen.
We zijn honderd Als glorie.
Prompt zonder reden
Maar als de kans sterft
Wanneer het lied eindigt
We zijn alleen.
We zijn tien naar bed.
In het bed van de macht
Maar voor deze legers
Die zichzelf in stilte begraven.
We zijn alleen.
We worden met z ' n tweeën oud.
Tegen de tijd dat slaat
Maar als we het zien aankomen
Lachend het aas
We zijn alleen.