Jean Sablon — Ce petit chemin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ce petit chemin" van Jean Sablon.
Songteksten
Pour aller à la Préfecture
Prends la route numéro trois
Tu suis la file des voitures
Et tu t’en vas tout droit, tout droit…
C’est un billard, c’est une piste, Pas un arbre, pas une fleur, Comme c’est
beau, comme c’est triste, Tu feras du cent trente à l’heure
Mais moi, ces routes goudronnées, Toutes ces routes
Me dégoûtent, Si vous m’aimez, venez, venez, Venez chanter, venez flâner
Et nous prendrons un raccourci: Le petit chemin que voici…
Ce petit chemin… qui sent la noisette
Ce petit chemin… n’a ni queue ni tête
On le voit
Qui fait trois
Petits tours dans les bois
Puis il part
Au hasard
En flânant comme un lézard
C’est le rendez-vous de tous les insectes
Les oiseaux pour nous, y donnent leur fêtes
Les lapins nous invitent
Souris-moi, courons vite
Ne crains rien, Prends ma main
Dans Ce petit chemin! Les routes départementales
Où les vieux cantonniers sont rois
Ont l’air de ces horizontales
Qui m’ont toujours rempli d’effroi…
Et leurs poteaux télégraphiques
Font un ombrage insuffisant
Pour les idylles poétiques
Et pour les rêves reposants…
A bas les routes rabattues
Les tas de pierres, La poussière
Et l’herbe jaune des talus…
Les cantonniers, il n’en faut plus! …
Nous avons pris un raccourci: Le petit chemin que voici…
Ce petit chemin… qui sent la noisette
Ce petit chemin… m’a tourné la tête
J’ai poséTrois baisers
Sur tes cheveux frisés…
Et puis sur
Ta figure
Toutes barbouillée de mûres…
Pour nous observer, des milliers d’insectes
Se sont installés par dessus nos têtes
Mais un lièvre au passage
Nous a dit «Soyez sages!"Ne crains rien
Prends ma main
Dans Ce petit chemin!
Songtekstvertaling
Om naar de prefectuur te gaan
Neem route nummer drie.
Je volgt de lijn van auto ' s
En je gaat rechtdoor, rechtdoor…
Het is een zwembad, het is een spoor, geen boom, geen bloem, zoals het is
prachtig, hoe triest, je zult honderd en dertig maken op een uur
Maar ik, deze verharde wegen, al deze wegen
Walg me, als je van me houdt, Kom, Kom zing, kom wandel
En we nemen een kortere weg: het kleine pad dat hier…
Dat kleine pad ... dat ruikt naar hazelnoot.
Dit kleine pad ... heeft geen staart of kop
We zien het.
Wie maakt er drie?
Kleine torens in het bos
Dan vertrekt hij.
Willekeurig
Rondlopen als een hagedis
Dit is het rendez-vous van alle insecten.
De vogels geven hun feesten voor ons.
Konijnen nodigen ons uit
Lach naar me, laten we snel rennen.
Vrees niet, neem mijn hand
In dit kleine pad! Departementale wegen
Waar de oude kantons koningen zijn
Zie eruit als deze horizontale
Die mij altijd met angst hebben vervuld…
En hun telegraafpalen
Onvoldoende schaduw geven
Voor poëtische idylle
En voor rustgevende dromen…
Over de gevouwen wegen
Stapels stenen, stof
En het gele gras van de hellingen.…
We hebben geen veldflessen meer nodig! …
We namen een kortere weg: het kleine pad hier…
Dat kleine pad ... dat ruikt naar hazelnoot.
Dit kleine pad ... draaide mijn hoofd
Ik heb drie kussen gelegd.
Op je krullend haar…
En dan op
Je gezicht
Allemaal besmeurd met bramen…
Om ons te observeren, duizenden insecten
We hebben ons boven ons hoofd gevestigd.
Maar een haas passeert
Hij zei: "Wees verstandig!"Vrees niets
Pak mijn hand.
In dit kleine pad!