Jean-Louis Murat — Haut Arverne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Haut Arverne" van Jean-Louis Murat.
Songteksten
Le voyageur sort de l’arbre
J’entends sa voix qui ralentit
à l’heure de la verdure fraîche
Un homme seul fête l’automne
Le poids de l'âme fait le coeur lourd
La nuit nous tient en ciel d’orage
Ténèbres bleues
Chanteur soudain
Au fleuve oubli
Quel est l'écho?
A mon épaule tout cesse d'être
Dans la manière de chanter
embouchure d’un fleuve à nous
Parmi les ombres de ma gorge
que Dieu se charge des taureaux
Taureau
La démesure en premier lieu
Voyage de nos propres verbes
Rapide ainsi va l’hirondelle
parmi les ombres
L’homme captif a besoin d’aide
Demeurer pur
Oh, quel voyage !
L’air libre dévore le Christ
Sans borne nous n’avons qu’une crainte
regards timides
Jours de détresse
Quel torrent de nuit empressé
Destin d’amant
Destin de chose
Amour et nous peu de sommeil
jamais l'âme ne rejoint le sang
autant finir où tout commence
Plus tout vieillit couvert de neige
plus, de la forge au cervelas,
le coeur se soigne à la torture
Rêves d’hiver à l’harmonium
Malheurs couvés par le vent
Visible ou non tout cesse d'être
Destin d’amant
Destin de chose
(Merci à tsalichis pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
De reiziger komt uit de boom
Ik hoor zijn stem vertragen.
op het moment van verse groen
Een alleenstaande man viert de herfst
Het gewicht van de ziel maakt het hart zwaar
De nacht houdt ons in een stormachtige lucht
Blauwe duisternis
Sudden singer
Naar de vergeten rivier
Wat is de Echo?
Aan mijn schouder houdt alles op
In the way of singing
monding of a river to us
Tussen de schaduwen van mijn keel
moge God voor de stieren zorgen.
Stier
Overmaat in de eerste plaats
Reis van onze eigen werkwoorden
Zo snel gaat de zwaluw
tussen de schaduwen
De gevangene heeft hulp nodig.
Blijf zuiver.
Wat een reis .
De open lucht verslindt Christus.
Zonder limiet hebben we maar één angst.
verlegen blikken
Dagen van nood
Wat een snelle nachtstroom
Lot van de geliefde
Lot van de zaak
Liefde en ons weinig slaap
de ziel sluit zich nooit aan bij het bloed.
het kan net zo goed eindigen waar het allemaal begint.
Meer alles leeft met sneeuw
plus, van de smederij tot het cerebellum,
het hart heelt zichzelf van marteling.
Winterdromen in het harmonium
Sores gebroed door de wind
Zichtbaar of niet alles houdt op te zijn
Lot van de geliefde
Lot van de zaak
(Dank aan tsalichis voor deze woorden)