Jean-Jacques Goldman — Tout était dit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tout était dit" van Jean-Jacques Goldman.
Songteksten
Elle écrit seule à sa table et son café refroidit
Quatre mètres infranchissables,
Un bar un après-midi
J'avais rendez-vous je crois,
j'avais pas le temps
Avec un pape ou peut-être un président
Mais la fille est jolie
et les papes sont souvent patients
Elle était là dans son monde, son monde
au beau milieu du monde
Loin, ses yeux posés ailleurs,
quelque part à l'intérieur
Plongée dans son livre,
belle abandonnée
En elle je lis tout ce qu'elle veut cacher
Dans chacun de ses gestes un aveu,
Un secret dans chaque attitude
Ses moindres facettes, trahie bien mieux
que par de longues études
Un pied se balance, une impatience,
et c'est plus qu'un long discours
Là, dans l'innocence et l'oubli
Tout était dit
On ne ment qu'avec des mots, des phrases
qu'on nous fait apprendre
On se promène en bateau,
pleins de pseudo de contrebande
On s'arrange on roule on glose on bienséance
Mieux vaut de beaucoup se fier aux apparences
Aux codes des corps, au langage
de nos inconsciences
Muette étrangère,
silencieuse bavarde
Presque familière,
intime plus je te regarde
Dans chacun de tes gestes un aveu,
Un secret dans chaque attitude
Même la plus discrète ne peut mentir
à tant de solitude
Quand ta main cherche une cigarette
C'est comme une confession
Que tu me ferais à ton insu
A ta façon de tourner les pages,
Moi j'en apprends bien davantage
La moue de ta bouche est un langage,
ton regard un témoignage
Tes doigts dans tes cheveux s'attardent,
quel explicite message
Dans ton innocence absolue
Et ce léger sourire au coin des lèvres
c'est d'une telle indécence
Il est temps de partir, elle se lève, évidente,
transparente
Sa façon de marcher dans mon rêve,
son parfum qui s'évanouit
Quand elle disparaît de ma vie
Tout était dit
Tout était dit
Songtekstvertaling
Ze schrijft alleen aan zijn tafel, en in zijn koffie afgekoeld Vier meter onbegaanbaar, Een bar op een middag had ik een afspraak denk ik, ik had niet de tijd Met een beursgang of misschien wel een stoel, Maar het meisje is mooi en de pausen zijn vaak de patiënt was Ze er in haar wereld, zijn wereld in het midden van de wereld Weg, zijn ogen elders, ergens in ondergedompeld in haar boek, prachtige verlaten ik lees wat ze wil en zich te verbergen In elk van zijn bewegingen, een bekentenis, Een geheim in elke houding Haar minder facetten, verraden veel beter dan door lange studies Een voet-balans, een vooruit, en het is meer dan een lange toespraak Er, in de onschuld en de vergetelheid van Alles werd verteld wordt niet bedoeld dat met woorden, zinnen die we leren lopen We rond een boot, vol van pseudo-smokkel Wij beheren we rollen we de glans van smaak Beter te veel vertrouwen op de schijn van de codes van het lichaam, de taal van onze inconsciences Stil, vreemde, stille, spraakzaam Bijna vertrouwd, intiem, hoe meer ik kijk In elk van uw bewegingen een bekentenis, Een geheime in elke houding is Nog meer discreet, kan alleen maar liegen om zo veel eenzaamheid Als uw hand zoekt in een sigaret Het is als een bekentenis mij Dat je zou doen om je jaloezie en je manier van draaien van de pagina ' s, van Mij, ik leer veel meer De kever van uw mond is een taal, uw ogen getuige zijn van Uw vingers in je haar hangen, wat is de expliciete boodschap In uw absolute onschuld En de lichte glimlach op de hoek van de lippen van een dergelijke onfatsoen, is Het tijd om te vertrekken, ze staat op, duidelijk, transparant, en Zijn manier van lopen, in mijn droom, haar geur die verdwijnt Wanneer het verdwijnt uit mijn leven was Alles gezegd was Alles gezegd