Jean-Jacques Goldman — Il y a songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il y a" van Jean-Jacques Goldman.
Songteksten
Il y a
Du thym, de la bruyère
Et des bois de pin
Rien de bien malin
Il y a
Des ruisseaux, des clairières
Pas de quoi en faire
Un plat de ce coin
Il y a
Des odeurs de menthe
Et des cheminées
Et des feux dedans
Il y a
Des jours et des nuits lentes
Et l'histoire absente
Banalement
Et loin de tout, loin de moi
C'est là que tu te sens chez toi
De là que tu pars, où tu reviens chaque fois
Et où tout finira
Il y a
Des enfants, des grand-mères
Une petite église
Et un grand café
Il y a
Au fond du cimetière
Des joies, des misères
Et du temps passé
Il y a
Une petite école
Et des bancs de bois
Tout comme autrefois
Il y a
Des images qui collent
Au bout de tes doigts
Et ton cœur qui bat
Et loin de tout, loin de moi
C'est là que tu te sens chez toi
De là que tu pars, où tu reviens chaque fois
Et où tout finira
Et plus la terre est aride, et plus cet amour est grand
Comme un mineur à sa mine, un marin à son océan
Plus la nature est ingrate, avide de sueur et de boue
Parce que l'on a tant besoin que l'on ait besoin de nous
Elle porte les stigmates de leur peine et de leur sang
Comme une mère préfère un peu son plus fragile
enfant
Et loin de tout, loin de moi
C'est là que tu te sens chez toi
De là que tu pars, où tu reviens chaque fois
Et où tout finira.
Songtekstvertaling
Er is tijm, heide En dennenbossen Niets slimme sloten, open plekken niet voor Een vlakke van deze hoek zijn er de geuren van De munt En van de schoorstenen En de lichten in er zijn dagen en nachten traag En het verhaal afwezig Kinderlijk En weg van alles, weg van mij, Dit is waar u zich thuis voelt er dat je, waar kom je terug elk moment En waar alles zal het einde er zijn kinderen, klein-moeders, Een kleine kerk En een grote café Aan de onderzijde zijn de begraafplaats Van de vreugde, leed, En de tijd daar is Een kleine school En banken van hout als in het verleden zijn er beelden die kleven aan De toppen van je vingers En je hart dat klopt En weg van alles, weg van mij, Dit is waar u zich thuis voelt er dat je, waar kom je terug elk moment En waar alles zal eindigen En de aarde is dor, en hoe meer deze liefde is zo groot als een mijnwerker op de mijnen, een zeeman te zijn oceaan Meer natuur is ondankbaar, hebberig van bloed, zweet en modder, Want er was dus veel behoefte die we nodig hebben van ons, Ze draagt de littekens van hun pijn en hun bloed Als een moeder geeft de voorkeur aan een beetje meer kwetsbare kind, En weg van alles, maar voor mij is Dit waar u zich thuis voelt, waar je heen gaat, waar je terug komt elk moment En waar alles zal eindigen.