Jean-Jacques Goldman — Il changeait la vie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il changeait la vie" van Jean-Jacques Goldman.
Songteksten
C'était un cordonnier, sans rien d'particulier
Dans un village dont le nom m'a échappé
Qui faisait des souliers si jolis, si légers
Que nos vies semblaient un peu moins lourdes à porter
Il y mettait du temps, du talent et du cœur
Ainsi passait sa vie au mileu de nos heures
Et loin des beaux discours, des grandes théories
A sa tâche chaque jour, on pouvait dire de lui
Il changeait la vie
C'était un professeur, un simple professeur
Qui pensait que savoir était un grand trésor
Que tous les moins que rien n'avaient pour s'en sortir
Que l'école et le droit qu'a chacun de s'instruire
Il y mettait du temps, du talent et du cœur
Ainsi passait sa vie au mileu de nos heures
Et loin des beaux discours, des grandes théories
A sa tâche chaque jour, on pouvait dire de lui
Il changeait la vie
C'était un p'tit bonhomme, rien qu'un tout p'tit bonhomme
Malhabile et rêveur, un peu loupé en somme
Se croyait inutile, banni des autres hommes
Il pleurait sur son saxophone
Il y mit tant de temps, de larmes et de douleur
Les rêves de sa vie, les prisons de son cœur
Et loin des beaux discours, des grandes théories
Inspiré jour après jour de son souffle et de ses cris
Il changeait la vie
Songtekstvertaling
Hij was een schoenmaker, zonder iets speciaals in een dorp waarvan de naam me ontglipt, die schoenen zijn zo mooi, zo licht dat ons leven leek een beetje minder zwaar om te dragen, het kostte tijd, talent en hart, zodat hij al zijn hele leven bij de genade van onze uren en afstand van de mooie speeches, de grote theorieën zijn taak elke dag, we zouden kunnen zeggen over hem dat hij veranderd leven was hij een leraar, een eenvoudige leraar die dacht dat de kennis van een grote schat die alles maar niets had om eruit te komen van de school en het recht dat iedereen heeft om te worden opgeleid er tijd, talent en hart dus al zijn hele leven bij de genade van onze uren en afstand van de mooie speeches, de grote theorieën heeft de taak elke dag, we zouden kunnen zeggen over hem dat hij veranderd leven het was een beetje Bonhomme, niets is maar een hele kleine Bonhomme malhabile en dromerig, een beetje gemist in korte dacht dat hij nutteloos, het verbannen van de andere mannen riep hij op zijn saxofoon hij zo veel van de tijd, tranen en pijn in de dromen van zijn leven, de gevangenissen van zijn hart en de afstand van de mooie speeches, de grote theorieën geïnspireerd dag na de dag van zijn adem en zijn kreten hij veranderde het leven