Jean-Jacques Goldman — En passant songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "En passant" van Jean-Jacques Goldman.

Songteksten

Toutes les ébènes ont rendez-vous
Lambeaux de nuit quand nos ombres s'éteignent
Des routes m'emmènent, je ne sais où
J'avais les yeux perçants avant, je voyais tout

Doucement reviennent à pas de loups
Reines endormies, nos déroutes anciennes
Coulent les fontaines jusqu'où s'échouent
Les promesses éteintes et tous nos vœux dissous

C'était des ailes et des rêves en partage
C'était des hivers et jamais le froid
C'était des grands ciels épuisés d'orages
C'était des paix que l'on ne signait pas

Des routes m'emmènent, je ne sais où
J'ai vu des oiseaux, des printemps, des cailloux
En passant

Toutes nos défaites ont faim de nous
Serments résignés sous les maquillages
Lendemains de fête, plus assez saouls

Pour avancer, lâcher les regrets trop lourds
Déjà ces lents, ces tranquilles naufrages
Déjà ces cages qu'on attendait pas
Déjà ces discrets manques de courage

Tout ce qu'on ne sera jamais, déjà
J'ai vu des bateaux, des fleurs, des rois
Des matins si beaux, j'en ai cueilli parfois
En passant

Songtekstvertaling

Alle Ebbenhout hebben afspraken flarden van de avond, als onze schaduwen gaan wegen neem me mee, ik weet niet waar ik moest het doordringende ogen, ik zag al langzaam terug in de voetsporen van wolven slapen Queens, onze oude geulen stromen de fonteinen tot ze niet in de beloften gedoofd en al onze geloften ontbonden werd vleugels en dromen gedeeld was het in de winter nooit koud het was geweldig hemel uitgeput door het onweer werd de vrede hadden we geen teken wegen neem me mee, ik weet niet waar ik zag vogels, de lente, stenen door al onze nederlagen zijn hongerig voor ons ontslag geloften onder de Make-Up Na de Partij, meer dronken genoeg om vooruit te gaan, laten gaan van te zwaar spijt van al deze langzame, deze rustige scheepswrakken al deze kooien waren we te wachten voor al deze discrete gebrek aan moed, dat zullen we nooit worden, al de koningen van de ochtend zo mooi, ik heb soms geplukt door