Jean-Jacques Goldman — Elle avait 17 ans songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Elle avait 17 ans" van Jean-Jacques Goldman.

Songteksten

A quoi tu rêves ? Redescends
C'est comme ça, pas autrement
Faudra bien que tu comprennes
A chaque jour suffit sa peine

Après tout ce qu'on a fait pour toi
A ton âge, on se plaignait pas
L'excès en tout est un défaut
T'as pourtant pas tout ce qu'y te faut ?

Ça devrait être interdit
Tous ces mots tranchants comme des scies
Antidotes à la vie, à l'envie
Mais quelle est sa maladie ?

Elle avait dix-sept ans
Elle avait tant et tant de rêves à vivre
Et si peu l'envie de rêver
Comme ces gens âgés qui tuent le temps
Qu'ils n'ont plus, assis sur des bancs
Dix-sept ans
Elle dérivait à l'envers
Loin des vérités avérées
Elle disait : "Qui vivra verra
Et moi je vivrai, vous verrez !"

"Méfie-toi de tes amis
Dans la vie, pas de sentiment
On ne vit pas avec des si
Y a les gagnants et les perdants
T'as trop d'imagination
Mais garde un peu les pieds sur terre
Faudra que tu te fasses une raison
Attends, tais-toi, mais pour qui tu te prends ?"

Elle aimait pas les phrases en cage
Être sage, pas le courage
Elle disait, quitte à tomber de haut
Qu'elle vendrait chèrement sa peau

Elle avait dix-sept ans
Elle prenait la vie comme un livre
Qu'elle commençait par la fin
Ne voulait surtout pas choisir
Pour ne jamais renoncer à rien
Dix-sept ans
Elle était sans clé, sans bagages
Pauvres accessoires de l'âge
Elle voulait que ses heures dansent
Au rythme de ses impatiences

Face à tant d'appétit vorace
Que vouliez-vous que j'y fasse ?

A tant de violente innocence
J'avais pas l'ombre d'une chance

Songtekstvertaling

Waar droom je van ? Ga terug naar beneden het is als dit, niet anders zul je elke dag genoeg zijn pijn te begrijpen na alles wat we hebben gedaan voor u op uw leeftijd, we klaagden niet te veel in alles is een gebrek dat je nog niet alles wat je nodig hebt ?

Het zou verboden moeten zijn om al die scherpe woorden, zoals zagen tegengif voor het leven, te benijden, maar wat is zijn ziekte?

Ze was zeventien en had zoveel dromen om te leven en zo weinig verlangen om te dromen zoals die oude mensen die de tijd doden ze niet meer, zitten op banken zeventien ze dreef ondersteboven van de ware waarheden ze zei: "Wie zal leven zal zien en Ik zal leven, je zult zien !""Pas op voor je vrienden in het leven, geen gevoel waar we niet mee leven als er winnaars en verliezers zijn heb je te veel verbeelding maar hou een beetje voeten op de grond Je zult een reden moeten wachten, zwijgen, maar wie denk je dat je bent ?"Ze hield niet van gekooide zinnen zijn wijs, niet moed zei ze, zelfs als het viel van boven dat ze haar huid zou verkopen duur ze was zeventien ze nam het leven als een boek dat ze begon met het einde niet wilde kiezen om nooit opgeven iets zeventien ze was sleutelloos, zonder bagage arme accessoires van de leeftijd ze wilde haar uren om te dansen op het ritme van haar ongeduld in het gezicht van zo veel vraatzuchtige eetlust wat wilde je dat ik ermee te doen ?

Met zoveel gewelddadige onschuld had ik geen schijn van kans.