Jean-Jacques Goldman — Tout était dit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tout était dit" van Jean-Jacques Goldman.
Songteksten
Elle écrit seule à sa table, et son café refroidit
Quatre mètres infranchissables, un bar, un après-midi
J’avais rendez-vous je crois, j’avais pas l’temps
Avec un Pape ou peut-être un Président
Mais la fille est jolie
Et les papes sont sûrement patients
Elle était là dans son monde, son monde au beau milieu du monde
Loin, ses yeux posés ailleurs, quelque part à l’intérieur
Plongée dans son livre, belle abandonnée
En elle je lis tout ce qu’elle veut cacher
Dans chacun de ses gestes un aveu, un secret dans chaque attitude
Ses moindres facettes trahies bien mieux que par de longues études
Un pied se balance, une impatience, et c’est plus qu’un long discours
Là, dans l’innocence et l’oubli
Tout était dit
On ne ment qu’avec des mots, des phrases qu’on fait apprendre
On se promène en bateau, pleins de pseudos de contrebande
On s’arrange, on roule, on glose, on bienséance
Mieux vaut de beaucoup se fier aux apparences
Aux codes des corps
Au langage de nos inconsciences
Muette étrangère, silencieuse bavarde
Presque familière, intime plus je te regarde
Dans chacun de tes gestes un aveu, un secret dans chaque attitude
Même la plus discrète ne peut mentir à tant de solitude
Quand ta main recherche une cigarette, c’est comme une confession
Que tu me ferais à ton insu
À ta façon de tourner les pages, moi j’en apprends bien davantage
La moue de ta bouche est un langage, ton regard un témoignage
Tes doigts dans tes cheveux s’attardent, quel explicite message
Dans ton innocence absolue
Et ce léger sourire au coin des lèvres, c’est d’une telle indécence
Il est temps de partir, elle se lève, évidente, transparente
Sa façon de marcher dans mon rêve, son parfum qui s'évanouit
Quand elle disparaît de ma vie
Tout était dit
Songtekstvertaling
Ze schrijft alleen aan haar tafel, en haar koffie koelt af.
Vier onbegaanbare meters, een bar, een middag
Ik had een afspraak, ik denk dat ik geen tijd had.
Met een paus of misschien een president.
Maar het meisje is mooi
En voorwaar, de Pausen zijn zeker geduldig.
Ze was daar in haar wereld, haar wereld in het midden van de wereld
Weg, zijn ogen lagen ergens anders, ergens binnenin.
In haar boek duiken, prachtig verlaten
In haar lees ik alles wat ze wil verbergen.
In elk van zijn gebaren een bekentenis, een geheim in elke houding
Zijn kleinste facetten verraden veel beter dan door lange studies
Eén voet schommelt, één ongeduld, en het is meer dan een lange toespraak.
Daar, in onschuld en vergetelheid
Alles werd gezegd.
We liegen alleen met woorden, zinnen die we leren
We lopen rond in een boot, vol met smokkel aliassen.
We regelen, we rollen, we glanzen, we zijn goed
Veel beter om te vertrouwen op verschijningen
Lichaam codes
In de taal van ons onbewuste
Buitenlands zwijgzaam, zwijgzaam.
Bijna vertrouwd, intiem en ik kijk naar je.
In elk van uw gebaren een bekentenis, een geheim in elke houding
Zelfs de meest discrete kan niet liegen tegen zoveel eenzaamheid.
Als je hand een sigaret zoekt, is het als een bekentenis.
Dat je me zou aandoen zonder dat je het wist.
De manier waarop je de pagina ' s omdraait, leer ik veel meer.
Het pruilen van je mond is een taal, je blik een getuigenis
Je vingers in je haar blijven hangen, wat een expliciete boodschap
In uw absolute onschuld
En deze kleine glimlach op de hoek van de lippen is zo onfatsoenlijk.
Het is tijd om te vertrekken, ze staat op, duidelijk, transparant
Haar manier van lopen in mijn droom, haar geur vervaagt
Als ze verdwijnt uit mijn leven
Alles werd gezegd.