Jean-Jacques Goldman — Les restos du coeur songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les restos du coeur" van Jean-Jacques Goldman.
Songteksten
Moi, je file un rancard
A ceux qui n’ont plus rien
Sans idéologie, discours ou baratin
On vous promettra pas
Les toujours du grand soir
Mais juste pour l’hiver
A manger et à boire
A tous les recalés de l'âge et du chômage
Les privés du gâteau, les exclus du partage
Si nous pensons à vous, c’est en fait égoïste
Demain, nos noms, peut-être grossiront la liste
Aujourd’hui, on n’a plus le droit
Ni d’avoir faim, ni d’avoir froid
Dépassé le chacun pour soi
Quand je pense à toi, je pense à moi
Je te promets pas le grand soir
Mais juste à manger et à boire
Un peu de pain et de chaleur
Dans les restos, les restos du cour
Autrefois on gardait toujours une place à table
Une soupe, une chaise, un coin dans l'étable
Aujourd’hui nos paupières et nos portes sont closes
Les autres sont toujours, toujours en overdose
J’ai pas mauvaise conscience
Ca m’empêche pas de dormir
Mais pour tout dire, ça gâche un peu le goût de mes plaisirs
C’est pas vraiment ma faute si y’en a qui ont faim
Mais ça le deviendrait, si on n’y change rien
J’ai pas de solution pour te changer la vie
Mais si je peux t’aider quelques heures, allons-y
Y a bien d’autres misères, trop pour un inventaire
Mais ça se passe ici, ici et aujourd’hui
Songtekstvertaling
Ik heb een afspraakje.
Voor hen die niets meer hebben
Zonder ideologie, spraak of gebrabbel
We beloven het je niet.
De altijd geweldige avond
Maar alleen voor de winter
Eten en drinken
Aan allen die onder de leeftijd en werkloosheid vallen
De uitgeslotenen van de taart, de uitgeslotenen van het delen
Als we aan jou denken, is het eigenlijk egoïstisch.
Morgen, zullen onze Namen misschien de lijst vergroten.
Vandaag hebben we niet langer het recht
Honger noch kou
Overtreft elk voor zich
Als ik aan je denk, denk ik aan mezelf.
Ik kan je de grote avond niet beloven.
Maar alleen om te eten en te drinken
Een beetje brood en warmte
Dans les restos, Les restos du cour
Eens hielden we altijd een plek aan tafel.
Een soep, een stoel, een hoek in de stal
Vandaag zijn onze oogleden en deuren gesloten.
De anderen hebben altijd een overdosis.
Ik heb geen slecht geweten.
Het Houdt me niet tegen om te slapen.
Maar op zijn zachtst gezegd, het bederft de smaak van mijn pleziertjes een beetje
Het is niet echt mijn schuld als er honger is.
Maar dat zou het wel, als we niets zouden veranderen.
Ik kan je leven niet veranderen.
Maar als ik je een paar uur kan helpen, laten we gaan.
Er zijn veel andere problemen, te veel voor een inventaris
Maar het gebeurt hier, hier en vandaag.