Jean-Jacques Goldman — Brouillard songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Brouillard" van Jean-Jacques Goldman.
Songteksten
Brouillard et matin
Blanches et froides mes mains
Le poids du sac aux épaules
Brumes dans la tête
Les secondes et les gestes
Le froid qui brûle et qui frôle
L’heure n’est plus aux projet, regrets passés, oubliés rêves et délires
Si tu ne sais pas ou tu vas, l’habitude est là pour te le dire
Muscle qui fatigue
C’est l’outil qui te guide
Le feu l’acier qui imposent
Douces dans la tête
Des voix, loin, te répètent
Il y a des rêves qu’on ose
L’heure n’est plus aux projet, regrets passés, oubliés rêves et délires
La route est là, ton pas claque pour de vrai, pour ne plus revenir
Je prendrai la nationale
Guidé par une évidence
Par une fièvre brutale et je partirai
Je prendrai les pluies du Sud
Pures et lourdes à bras le corps
Les tiédeurs et les brûlures et je renaîtrai
J'écouterai les secondes dans les pays arrêté
Elles durent tout un monde, une éternité
Et quand j’atteindrai le terme quand le tour sera joué
Je n’aurai jamais plus jamais les yeux baissés
Oublier les visages
Regretter son sourire
Les larmes au coin de ses cils
Savoir briser partir
Pour ne jamais haïr
C’est tellement difficile
L’heure n’est plus aux projet, regrets passés, oubliés rêves et délires
La route est là, ton pas claque pour de vrai, pour ne plus revenir
Songtekstvertaling
Mist en ochtend
Wit en koud mijn handen
Het gewicht van de zak naar de schouders
Mist in het hoofd
Seconden en gebaren
De kou die brandt en raakt
De tijd is niet langer voor projecten, vroegere spijt, vergeten dromen en waanideeën
Als je niet weet waar je heen gaat, is het de gewoonte om het je te vertellen.
Spier die vermoeidheid
Dit is de tool die je leidt
Vuur het staal dat op
Zacht in het hoofd
Stemmen, ver weg, herhaal.
Er zijn dromen die we durven
De tijd is niet langer voor projecten, vroegere spijt, vergeten dromen en waanideeën
De weg is hier, je slaat niet echt, niet om terug te komen
Ik neem de National
Geleid door bewijs
Met een brutale koorts en Ik zal vertrekken
Ik neem de regen vanuit het zuiden.
Puur en zwaar om het lichaam te bewapenen
De warmers en de brandwonden en Ik zal herboren worden
Ik zal luisteren naar de seconden in de landen gestopt
Ze duren een hele wereld, een eeuwigheid
En als ik de termijn bereikt wanneer de ronde wordt gespeeld
Ik zal nooit meer naar beneden kijken.
Vergeet de gezichten
Heb spijt van haar glimlach.
Tranen op de hoek van haar wimpers
Weet hoe te breken
Om nooit te haten
Het is zo moeilijk.
De tijd is niet langer voor projecten, vroegere spijt, vergeten dromen en waanideeën
De weg is hier, je slaat niet echt, niet om terug te komen