Jean-Francois Breau — En un instant songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "En un instant" van Jean-Francois Breau.
Songteksten
La mer en grande artiste
Fait ce qu’elle veut quand elle le veut
Et, selon ses caprices, peut nous bercer, peut nous noyer
Sans un regret
Sans regret
Comme un loup, un fauve, comme un animal
Elle agit sans penser à faire le mal
C’est sa nature
Faut pas jouer avec la nature
En un instant, plus rien
En un instant, plus rien
La maison que grand-père avait bâtie au bout du champ
Et le champ que mon père avait cultivé tout ce temps
Tout est parti
Tout détruit
Y’a que des débris
Que des souvenirs
Qu’on ne peut que regarder sans rien dire
Ça fait trop mal
C’est tout éparpillé
J’ai trop mal
En un instant, plus rien
En un instant, plus rien
Et plus rien, ça on connaît ça
On l’a vécu souvent déjà
Et de rien on a rebâti
Pas de frontières pas de pays
Un monde qui parle comme il le peut
La parlure de leurs aieux
Et des enfants qui savent très bien
Qu’ils sont de petits Acadiens
Et si y’a quelque chose qu’on sait faire
C’est bien de pardonner la mer
En un instant, on revient
En un instant, on revient
Songtekstvertaling
De zee als een groot kunstenaar doet wat ze wil wanneer ze het wil, en volgens haar grillen, kan rock vs, kan verdrinken ons zonder spijt, zonder spijt als een wolf, een fawn, zoals een dier dat ze handelt zonder na te denken van het doen van kwaad, het is haar natuur moeten we niet spelen met de natuur, in een oogwenk, niets in een handomdraai niets van het huis, dat grootvader had gebouwd aan het einde van het veld en het veld dat van mijn vader had gehad al die tijd alles is weg gegaan is er alleen brokstukken die herinneringen die niet kan kijken zonder iets te zeggen het pijn doet te veel het is allemaal verspreid ik te veel pijn doen, in een oogwenk, niets meer, in een oogwenk, niets meer en meer, we weten dat we hebben geleefd vaak al en niets hebben we herbouwd Geen Grenzen, Geen Land, in een wereld die spreekt als het kan de salon van hun voorouders en kinderen die weten heel goed dat ze klein zijn Acadians en als er iets is dat we weten hoe dat te doen het is goed voor de vergeving van de zee, in een oogwenk, komen we terug in een oogwenk, komen we terug