Jean Ferrat — Nuit et brouillard songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nuit et brouillard" van Jean Ferrat.

Songteksten

Paroles et musique: Jean Ferrat
Ils étaient vingt et cent, ils étaient des milliers
Nus et maigres tremblants, dans ces wagons plombés
Qui déchiraient la nuit de leurs ongles battants
Ils étaient des milliers, ils étaient vingt et cent.
Ils se croy
aient des hommes, n'étaient plus que des nombres
Depuis longtemps leurs dés avaient été jetés
Dès que la main retombe il ne reste qu’une ombre
Ils ne devaient jamais plus revoir l'été.
La fuite monotone et sans hâte du temps
Survivre encore un jour,
une heure obstinément
Combien de tours de roues, d’arrêts et de départs
Qui n’en finissent pas de distiller l’espoir
Ils s’appelaient Jean-Pierre, Natacha ou Samuel
Certains priaient Jésus, Jéhovah ou Vichnou
D’autres ne priaient pas mais qu’importe
le ciel
Ils voulaient simplement ne plus vivre à genoux.
Ils n’arrivaient pas tous à la fin du voyage
Ceux qui sont revenus peuvent-ils être heureux?
Ils essaient d’oublier, étonnés qu'à leur âge
Les veines de leurs bras soient devenues si bleues
Les Allemands guettaient du haut des miradors
La lune se taisait comme vous vous taisiez
En regardant au loin, en regardant dehors
Votre chair était tendre à leurs chiens policiers.
On me dit à présent, que ces mots n’ont plus cours
Qu’il vaut mieux
ne chanter que des chansons d’amour
Que le sang sèche vite en entrant dans l’histoire
Et qu’il ne sert à rien de prendre une guitare
Mais qui donc est de taille à pouvoir m’arrêter
L’ombre s’est faite humaine aujourd’hui c’est l'été
Je twisterais les
mots s’il fallait les twister
Pour qu’un jour les enfants sachent qui vous étiez.
Vous étiez vingt et cent, vous étiez des milliers
Nus et maigres tremblants, dans ces wagons plombés
Qui déchiriez la nuit de vos ongles battants
Vous étiez des milli
ers, vous étiez vingt et cent.

Songtekstvertaling

Tekst en muziek: Jean Ferrat
Het waren er 2100, het waren er duizenden.
Naakt en mager bevend, in deze gele wagons
Die de nacht wegscheurde van hun kloppende nagels
Het waren er duizenden, Het waren er 2100.
Ze kraaien zelf.
heb mannen, waren alleen nummers
Lange tijd was hun dobbelsteen gegooid
Zodra de hand valt, is er nog maar één schaduw over.
Ze zouden de zomer nooit meer zien.
De eentonige en onbezonnen vlucht van de tijd
Overleef nog één dag,
een uur koppig
Hoeveel draaien van wielen, stopt en begint
Die de hoop niet beëindigen
Ze werden Jean-Pierre, Natacha of Samuel genoemd.
Sommigen baden tot Jezus, Jehova of Vichnou.
Anderen hebben niet gebeden, maar wat dan ook.
Sky
Ze wilden gewoon stoppen met op hun knieën te leven.
Niet iedereen kwam aan het eind van de reis.
Kunnen zij die zijn teruggekeerd gelukkig zijn?
Ze proberen te vergeten, verbaasd dat op hun leeftijd
De aderen van hun armen zijn zo blauw geworden.
De Duitsers keken vanuit de top van de gezichtspunten.
De maan was stil terwijl jij stil was.
Wegkijkend, uitkijkend
Je vlees was teder voor hun politiehonden.
Er wordt mij nu verteld dat deze woorden niet langer geldig zijn.
Dat het beter is
zing alleen liefdesliedjes
Laat het bloed snel drogen bij het ondergaan van de geschiedenis
En dat het geen zin heeft om een gitaar te pakken.
Maar wie is dan van grootte om me te kunnen stoppen
De schaduw is mens geworden vandaag is het zomer
Ik zou de
woorden als je ze moest verdraaien
Zodat op een dag de kinderen zouden weten wie je was.
Je was 2100, je was duizenden.
Naakt en mager bevend, in deze gele wagons
Wie zou de nacht van je kloppende nagels scheuren
Jij was milli.
ers, je was 2100.