Jean Ferrat — Les Nomades songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Nomades" van Jean Ferrat.
Songteksten
Ils sont nés près de Barcelone
Ils ont grandi en Australie
Ils se sont aimés à Paris
Mais ils s’en vont encore d’ici
Les Nomades
Ils ont habité la roulotte
Les quatre planches qui cahotent
De Saint-Ouen aux Saintes-Maries
Mais ils s’en vont encore d’ici
Les Nomades
Ni la couronne d’oranger
Ni la cheminée de faux marbre
Ne leur mettent racine au pied
Ils ne sont pas comme les arbres
Les Nomades
Ils vont toujours de ville en plaine
Il n’y a rien qui les retienne
Eux c’est la route qui les mène
En dimanche comme en semaine
Les Nomades
Ils ont eu froid comme personne
Ils ont chanté mieux que nous tous
Mais c’est la route qui les pousse
Avec des fifres à leurs trousses
Les Nomades
Qu’ils soient venus du fond des âges
Tous les gitans, tous les tziganes
Un violon leur a brisé l'âme
Ils en gardent parfois des larmes
Les Nomades
Ni la peur de mourir un jour
Dans quelque ville frontalière
Sans tenir la main d’un amour
Ne les arrête sur la terre
Les Nomades
Et quand on voit sous les platanes
Passer les mulets et les ânes
On a beau être des profanes
On voudrait suivre la caravane
Des Nomades
Songtekstvertaling
Ze zijn geboren in de buurt van Barcelona.
Ze zijn opgegroeid in Australië.
Ze hielden van elkaar in Parijs.
Maar ze gaan hier nog steeds weg.
nomade
Ze woonden in de trailer.
De vier planken die hobbelig
Van Saint-Ouen naar Saintes-Maries
Maar ze gaan hier nog steeds weg.
nomade
Noch de Oranje Kroon
Noch de nep marmeren haard
Root ze niet aan de voet
Ze zijn niet als bomen.
nomade
Ze gaan altijd van stad naar vlakte.
Niets houdt ze tegen.
Zij zijn de weg die hen leidt.
Op zon-en weekdagen
nomade
Ze hebben het koud als niemand.
Ze zongen beter dan wij allemaal.
Maar het is de weg die hen drijft.
Met Fifers op hun staart
nomade
Dat ze uit de Middeleeuwen kwamen.
Alle zigeuners, alle zigeuners
Een viool brak hun ziel
Soms houden ze tranen weg.
nomade
Noch de angst om op een dag te sterven.
In een grensstad
Zonder de hand van een liefde vast te houden
Hou ze niet tegen op aarde.
nomade
En als je onder de vlakte bomen ziet
Geef de ezels en ezels door.
We kunnen leken zijn.
We willen de karavaan volgen.
Nomade