Jean-Claude Pascal — Quarante Ans songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Quarante Ans" van Jean-Claude Pascal.
Songteksten
Quarante ans, quarante ans, mais c’est le bout du monde !
Je me suis dit cela, c'était à peine hier,
Et voilà qu’aujourd’hui c’est question de secondes.
Quarante ans, pas déjà. Sinon à quoi ça sert
D’avoir eu dix-huit ans, des cerises à l’oreille
Et des fleurs aux cheveux, d’avoir tout espéré?
L’amour à lui tout seul était une merveille,
Et puis le temps passait, dont je n’ai rien gardé.
Quarante ans, quarante ans, c’est presque ridicule.
Je n’ai rien fait du tout, sinon quelques erreurs.
L’innocent que j'étais, je le vois qui recule.
Il peut bien s’en aller, je le connais par coeur,
Je le connais déjà depuis quarante années,
De face et de profil, en noir et en couleur,
Et ses anges gardiens, et ses âmes damnées,
Je sais ce qui l’enchante et ce qui lui fait peur.
Quarante ans, quarante ans, non ce n’est pas possible,
Pas aujourd’hui, demain, une semaine ou deux.
Hier on me traitait encore d’enfant terrible !
Comment aurais-je fait pour être déjà vieux?
Quarante ans, oui, déjà. C’est beaucoup pour mon âge.
Pauvre petit jeune homme, on a des cheveux gris,
On est un peu morose, on va devenir sage,
On n’a pas fait grand chose et l’on n’a rien compris.
À quarante ans passés, la jeunesse commence,
Je vais me répéter ces mots-là tous les jours,
Je vais déambuler en pleine adolescence,
Perdre mes illusions, réinventer l’amour.
Quarante ans, quarante ans, c’est l'âge du bonheur,
Pour l’homme que je suis, c’est l'âge des victoires,
Et j’ai tout ce qu’il faut pour faire un beau vainqueur,
Mais… déjà quarante ans, je n’ose pas y croire.
Songtekstvertaling
Veertig jaar, veertig jaar, maar het is het einde van de wereld !
Ik zei tegen mezelf dat het gisteren was.,
En vandaag is het slechts een kwestie van seconden.
Veertig jaar, nog niet. Zo niet waar is het voor
Achttien jaar oud, kersen in het oor
En bloemen met haar, om op alles te hopen?
Liefde alleen was een wonder,
En toen ging de tijd voorbij, waarvan ik niets bewaarde.
Veertig jaar, veertig jaar, het is bijna belachelijk.
Ik deed helemaal niets, behalve een paar fouten.
De onschuldige die ik was, zie ik terug.
Hij kan gaan, Ik ken hem uit zijn hoofd.,
Ik ken hem al veertig jaar.,
Voorkant en profiel, Zwart en kleur,
En zijn beschermengelen en zijn vervloekte zielen.,
Ik weet wat haar betovert en wat haar bang maakt.
Veertig jaar, veertig jaar, nee het is niet mogelijk,
Niet vandaag, morgen, een week of twee.
Gisteren werd ik nog steeds een vreselijk kind genoemd !
Hoe kon ik nu al oud zijn?
Veertig jaar, ja, al. Dat is veel voor mijn leeftijd.
Arme jongeman, we hebben grijs haar.,
We zijn een beetje somber, we worden wijs.,
We hebben niet veel gedaan en we hebben niets begrepen.
Op de leeftijd van veertig, begint de jeugd,
Ik zal die woorden elke dag tegen mezelf herhalen.,
Ik ga in mijn tienerjaren lopen.,
Mijn illusies verliezen, opnieuw liefde uitvinden.
Veertig jaar, veertig jaar is het tijdperk van geluk,
Voor de man die ik ben, is het het tijdperk van overwinningen.,
En ik heb alles wat nodig is om een mooie winnaar te maken.,
Maar ... al veertig jaar, Ik durf het niet te geloven.