Javier Calamaro — Culpable y Convicta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Culpable y Convicta" van Javier Calamaro.
Songteksten
Olvidate de mí
Quiero borrar tus huellas de mi cuerpo
y desaparecer
Y seré el más dulce veneno
que lleves marcado a fuego en la piel
Pero antes de partir desterrame de tu corazón
Cuántas noches que perdí
encerrado en mi cárcel de huesos
después de 1000 besos me hundiste el arpón.
Sigo macerando la anestesia
y la entierro en mi cabeza mientras gana la ansiedad
y en la vigilia vuelvo a gritar:
culpable… convicta, no vuelvas!
Y en la noche cómplice y verdugo
ella vuelve y la garganta se hace un nudo
y ya no puedo respirar
mientras la lluvia canta para mí:
sabes que el amor te mata.
Qué triste es el final
el funeral de aquel sueño dorado
El cuento se acabó
Desperté con los ojos vendados
perdido en el Valle de la Decepción
Ya se apagó la luz
de tu virtud
no queda ni un retazo bajo este manto gris
y al volver no encontré mis pedazos
y escucho a la lluvia cantar para mí…
Sigo macerando la anestesia
y la entierro en mi cabeza mientras gana la ansiedad
y en la vigilia vuelvo a gritar:
culpable… convicta, no vuelvas!
Y en la noche cómplice y verdugo
ella vuelve y la garganta se hace un nudo
y ya no puedo respirar
mientras la lluvia canta para mí:
sabes que el amor te mata.
(Gracias a Favita por esta letra)
Songtekstvertaling
Vergeet mij.
Ik wil je vingerafdrukken van mijn lichaam wissen.
en verdwijnen
En Ik zal het zoetste gif zijn
dat je gemerkt bent met vuur op je huid
Maar voordat ik ga verbannen me uit je hart
Hoeveel nachten heb ik gemist
opgesloten in mijn gevangenis van botten
na duizend kussen liet je mijn harpoen zinken.
Ik blijf de verdoving macereren.
en ik begraaf het in mijn hoofd als het angst veroorzaakt
en bij de Wake schreeuw ik weer:
schuldig ... veroordeeld, kom niet terug!
En ' s nachts medeplichtige en beul
ze komt terug en haar keel wordt een knoop.
en ik kan niet meer ademen.
terwijl de regen voor me zingt:
je weet dat liefde je doodt.
Hoe triest is het einde
de begrafenis van die gouden droom
Het verhaal is voorbij.
Ik werd geblinddoekt wakker.
verloren in de Vallei van teleurstelling
Het licht is uit.
van je deugd
er zit geen greintje meer onder deze grijze mantel.
en toen ik terugkwam, vond ik mijn stukken niet.
en ik hoor de regen voor mij zingen…
Ik blijf de verdoving macereren.
en ik begraaf het in mijn hoofd als het angst veroorzaakt
en bij de Wake schreeuw ik weer:
schuldig ... veroordeeld, kom niet terug!
En ' s nachts medeplichtige en beul
ze komt terug en haar keel wordt een knoop.
en ik kan niet meer ademen.
terwijl de regen voor me zingt:
je weet dat liefde je doodt.
(Dank aan Favita voor deze brief)