Ярослава — Небо в ладонях songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Небо в ладонях" van Ярослава.
Songteksten
Небо в ладонях, слезы вперемешку с водою.
Небо в ладонях, тону в глазах, как море бездонных.
Телефонные линии, как лабиринт.
Я прошу: набери меня, поговорим.
Все на Свете не вечно, в том числе молчание.
Перепутали Ангелы любовь и ложь.
Превращается магия в огонь и дождь.
И печаль на два сердца — стереозвучание…
Стереозвучание… Ты не выключай меня!
Небо в ладонях, слезы вперемешку с водою. Я еще верю.
Небо в ладонях, тону в глазах, как море, бездонных. Напрасно наверно.
Небо в ладонях, слезы вперемешку с водою. Я знаю, ты помнишь.
Небо в ладонях… О Господи! Ну, что же так долго горит эта полночь?
Неуверенно, робко, будто по стеклу,
Я иду по дороге до слияния лун.
Только ветер-бродяга спутник мой, единственный.
Не хочу притворяться, чтобы объяснять.
Я устала бояться что-то поменять.
И пером по бумаге сердце пишет истину…
Непростую истину. Все же ты единственный!
Небо в ладонях, слезы вперемешку с водою. Я еще верю.
Небо в ладонях, тону в глазах, как море, бездонных. Напрасно наверно.
Небо в ладонях, слезы вперемешку с водою. Я знаю, ты помнишь.
Небо в ладонях… О Господи! Ну, что же так долго горит эта полночь?
Небо в ладонях, слезы вперемешку с водою.
Небо в ладонях, тону в глазах, как море, бездонных.
Небо в ладонях, слезы вперемешку с водою. Я еще верю.
Небо в ладонях, тону в глазах, как море, бездонных. Напрасно наверно.
Небо в ладонях, слезы вперемешку с водою. Я знаю, ты помнишь.
Небо в ладонях… О Господи! Ну, что же так долго горит эта полночь?
Songtekstvertaling
De lucht in je handen, tranen gemengd met water.
De lucht is in mijn handen, ik verdrink in mijn ogen, als een bodemloze zee.
Telefoonlijnen zijn als een doolhof.
Bel me alsjeblieft en dan praten we.
Alles op het licht is niet eeuwig, inclusief stilte.
De engelen verwarden liefde en leugens.
Verandert magie in het vuur en de regen.
En verdriet voor twee harten-stereo geluid…
Stereo geluid ... zet me niet uit!
De lucht in je handen, tranen gemengd met water. Ik geloof nog steeds.
De lucht is in mijn handen, ik verdrink in mijn ogen, zoals de zee, bodemloos. Waarschijnlijk tevergeefs.
De lucht in je handen, tranen gemengd met water. Ik weet dat je het nog weet.
De lucht in je handen ... Oh, mijn God! Waarom brandt deze nacht zo lang?
Aarzelend, schuchter, als op glas,
Ik volg de weg naar de samenvloeiing van de manen.
Alleen de wind - de Vagebond is mijn enige metgezel.
Ik wil niet doen alsof ik het uitleg.
Ik ben het zat om bang te zijn om dingen te veranderen.
En met een pen op papier schrijft het hart de waarheid…
Een moeilijke waarheid. Toch ben jij de enige!
De lucht in je handen, tranen gemengd met water. Ik geloof nog steeds.
De lucht is in mijn handen, ik verdrink in mijn ogen, zoals de zee, bodemloos. Waarschijnlijk tevergeefs.
De lucht in je handen, tranen gemengd met water. Ik weet dat je het nog weet.
De lucht in je handen ... Oh, mijn God! Waarom brandt deze nacht zo lang?
De lucht in je handen, tranen gemengd met water.
De lucht is in mijn handen, ik verdrink in mijn ogen, zoals de zee, bodemloos.
De lucht in je handen, tranen gemengd met water. Ik geloof nog steeds.
De lucht is in mijn handen, ik verdrink in mijn ogen, zoals de zee, bodemloos. Waarschijnlijk tevergeefs.
De lucht in je handen, tranen gemengd met water. Ik weet dat je het nog weet.
De lucht in je handen ... Oh, mijn God! Waarom brandt deze nacht zo lang?