Janus — Unter dem Eis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Unter dem Eis" van Janus.
Songteksten
Es ist Nacht auf dem Grund des Sees
von irgendwo scheint trübes Licht
das alles taucht in mattes Grün
das sich an schwarzen Schatten bricht.
Da ist ein Wald auf dem Grund des Sees
aus wilden Ranken, Algen und Tang.
Ein Dickicht ist es, ein Dornengestrüpp
das alles in die Knie zwang.
Aufgeweichte Stämme
die sich langsam, wie im Schlafe wiegen
dürre, halbverfaulte Äste
die sich unter Lasten biegen.
Ich höre Seufzer wehen
heiseres Klagen
wie eine fremde Sprache
doch versteh ich, was sie sagen.
Hier bist du zu haus
jetzt bezahlst du den Preis.
Es gibt kein Erwachen
Unter dem Eis
wo die Schatten lauern
unter dem Eis
wo die Zeit zerfließt
unter dem Eis
im schwarzen Wasser
unter dem Eis
wo mein Hass gefriert.
Ich bin nicht allein auf dem Grund des Sees
das Harz gerinnt wie schwarzes Blut
zu Gesichtern auf den Stämmen
verzerrt in Angst und Wut.
Es ist ein Wald der atmet und spricht
der seine Äste reckt wie Arme
hin zum fahlen Licht.
Bei Gott, ich verfluche dieses trügerische Licht
auf die schwarze Rinde malt es sein Gesicht
das Gesicht meines Bruders
ich seh es und weiß
er ist hier bei mir
Unter dem Eis
wo die Schatten lauern
unter dem Eis
wo die zeit zerfließt
unter dem Eis
im schwarzen Wasser
unter dem Eis
wo mein Hass gefriert.
Schreist du?
Tobst du?
Weinst du
Tränen aus Eis?
Spürst du
fühlst du
Kälte
unter dem Eis?
Ich halte es nicht aus
meinen Bruder so zu sehen.
Ich kann nicht die Augen schließen
nicht den Kopf zur Seite drehen.
Mein Blick auf sein Leiden
so hoch ist der Preis
für immer gefangen
für immer hier
unter dem Eis
wo die Schatten lauern
unter dem Eis
wo die Zeit zerfließt
unter dem Eis
ich hör sie rufen
unter dem Eis
wo die Sünder büßen.
Doch das Bild verblasst
Wasser füllt meine Lungen.
Der Traum erstarrt
ich bin allein
unter dem Eis.
Songtekstvertaling
Het is nacht op de bodem van het meer van ergens donker licht schijnt dat alle dips in dof groen dat breekt bij zwarte schaduwen.
Er is een bos op de bodem van het meer van wilde tendrillen, algen en Tang.
Het is een dikket, een dikket van doornen die alles op zijn knieën bracht.
Verzadigde stammen die langzaam, net als in slaap, droge, half rotte takken wegen die onder belasting buigen.
Ik hoor Hees gejammer als een vreemde taal, maar ik begrijp wat ze zeggen.
Hier ben je thuis en nu betaal je de prijs.
Er is geen ontwaken Onder het ijs waar de schaduw loert Onder het ijs waar de tijd oplost onder het ijs in het Zwarte water Onder het ijs waar mijn haat bevriest.
Ik ben niet alleen op de bodem van het meer de hars stolt als zwart bloed op gezichten op de stammen vervormd in angst en woede.
Het is een bos dat ademt en spreekt, dat zijn takken uitstrekt als armen naar het bleke licht.
Bij God, ik vervloek dit bedrieglijke licht op de zwarte schors het schildert zijn gezicht mijn broer ' s gezicht Ik zie het en weet dat hij hier is met mij onder het ijs waar de schaduwen liggen onder het ijs waar de tijd smelt onder het ijs in het Zwarte water Onder het ijs waar mijn haat bevriest.
Schreeuw je?
Ben je razend?
Huil je tranen van ijs?
Heb je het koud onder het ijs?
Ik zie mijn broer niet steeds zo.
Ik kan mijn ogen niet sluiten, draai mijn hoofd niet naar de zijkant.
Mijn visie op zijn lijden zo hoog is de prijs voor altijd gevangen hier onder het ijs waar de schaduwen liggen onder het ijs waar de tijd smelt onder het ijs ik hoor ze roepen onder het ijs waar zondaars boete doen.
Maar het beeld vervaagt water vult mijn longen.
De droom stolt dat ik alleen ben onder het ijs.